O νεοφιλελευθερισμός προκαλεί μοναξιά…
Επιδημίες ψυχικών ασθενειών συντρίβουν τα μυαλά και τα σώματα εκατομμυρίων. Είναι καιρός να αναρωτηθούμε που οδηγούμαστε και γιατί.
Επιδημίες ψυχικών ασθενειών συντρίβουν τα μυαλά και τα σώματα εκατομμυρίων. Είναι καιρός να αναρωτηθούμε που οδηγούμαστε και γιατί.
«Η Hillary Clinton είναι άνθρωπος των εταιρειών και, ως εκ τούτου, της πολιτικής δεξιάς. Δεν είναι ένας από εμάς και δεν ενδιαφέρεται για μας».
Ο Luke Cage δίνει μια διαφορετική εικόνα της Νέας Υόρκης από ό,τι συνηθιζόταν μέχρι τότε στα υπερηρωικά κόμικς, δίνοντας μια σκοτεινή νότα πολύ πριν την επιστροφή στο νουάρ τη δεκαετία του ‘80.
Τα αντιφασιστικά – αντιρατσιστικά είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό κόμικ της κρίσης γενικά και της ελληνικής κρίσης και τραγωδίας, συγκεκριμένα. Δεν είναι γελοιογραφίες, δεν επιδιώκει το εύκολο γέλιο ούτε τη συγκίνηση ούτε είναι ευχάριστά στο μάτι. Δεν θέλει να «ευαισθητοποιήσει» αλλά να κινητοποιήσει.
Ο θαυμαστός νέος κόσμος που ονειρεύονταν τότε οι σημερινοί 30αρηδες δεν ήρθε ποτέ. Αντί για αυτόν ήρθε η κρίση, η επισφάλεια και ένα διαρκές άγχος επιβίωσης. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να μας επηρεάσει και να ταξιδέψουμε σε αλλοτινές αισθήσεις κάθε φορά που κοιτάμε έργα σαν το Stranger Things. Και ίσως, να μας θυμίσει τα όνειρα που κάναμε και να μας εμπνεύσει να αγωνιστούμε για αυτά!
Τα πατριωτικά συνθήματα όπως «η Ουκρανία υπεράνω όλων» και χαιρετισμοί στους ήρωες (της εκστρατείας εναντίον της Ρωσίας) είναι πανταχού παρόντα μαζί με άλλα εθνικά σύμβολα. Στο μεταξύ, όλες οι σημαντικές πλευρές της ζωής της χώρας έχουν αποφασιστεί και συνεχίζουν να αποφασίζονται εξωτερικά.
Μέσα από τις ιστορίες του Γκοσινί καταλάβαμε ότι η σχέση μας με τα κόμικ δεν έχει ηλικιακό όριο και θα μας ακολουθεί συνέχεια, θα ξαναδιαβάζουμε για πάντα την ίδια ιστορία σε παραλλαγές και πάντα θα ανακαλύπτουμε κάτι νέο.
Η σχέση εκσυγχρονισμού – παράδοσης και η ευφυής σάτιρα αμφότερων των πλευρών είναι ένα συνηθισμένο θέμα στα κόμικ του Αστερίξ και ο «Πάπυρος του Καίσαρα» συνεχίζει με επιτυχία σε αυτή την παράδοση, επηρεασμένος από την εποχή του διαδικτύου και του αγώνα για πραγματικά ανεξάρτητη ενημέρωση.
Μάαστριχτ, Νίκαια, Ευρωσύνταγμα, Λισσαβόνα. Τι συνέβαινε όταν οι λαοί καλούνταν να ψηφίσουν;
Το «Γκάμπο», χωρίς ποτέ να ισχυρίζεται ότι θα αποδώσει το σύνολο της πλούσιας ζωής του Μάρκες, διαλέγει τις σημαντικότερες πλευρές, εκείνες που δένουν καλύτερα τα προσωπικά βιώματα με το συγγραφικό έργο.