«Μου είχε ζητήσει ένας τοπικός εκδότης να γράψω για αυτήν την πολύ ιδιόμορφη περιοχή που είναι η γέφυρα Ποντ Ντι Γκαρ- εντελώς διαφορετική από την διπλανή Αβινιόν. Είχαν ένα σπίτι εκεί οι γονείς μου- την ήξερα και αντιπαθούσα τους κατοίκους της. Ήδη τότε οι ντόπιοι άλλαζαν νοοτροπία ψηφίζοντας Λεπέν και άκρα δεξιά. Αυτό εκφράζεται και στο βιβλίο μου.»
Ευτυχής συγκυρία πειραματισμού και συνδυασμών πολλών και διαφόρων σύγχρονων στιλ. Στον πειραματισμό που συνδυάζει ελεκτρόνικα, θόρυβο, μίνιμαλ, φολκ, τζαζ, μέσα απ’ τον δημιουργικό αυτοσχεδιασμό.
Tο κίνημα της free jazz. Μερικές σκέψεις, ονόματα, αιτίες, για το μουσικό φαινόμενο που έγραψε ιστορία – την ιστορία της πιο ελεύθερης μουσικής του περασμένου αιώνα.
Μία ακόμη φουρνιά από σύγχρονες αξιόλογες μουσικές με βάση την τζαζ.
«Αν θες να είσαι ευτυχισμένος, που να πάρει ο διάλος, κρέμασε τον ιδιοκτήτη σου, κάνε κομμάτια τους παπάδες, που να πάρει ο διάολος, γκρέμισε τις εκκλησίες και ρίξε τον Θεούλη στα σκατά.»
Μια απολαυστική φουρνιά από σύγχρονες εκφάνσεις grunge, concrete μουσικής και jungle μεταξύ άλλων
Δύο βιβλία τελείως διαφορετικά μεταξύ τους αλλά τόσο ίδια όσο και οι αναφορές τους στον απελευθερωτικό αγώνα της Αλγερίας.
Από την Καλιφόρνια στην Πορτογαλία, μουσικές εσωτερικές, δυναμικές, σαν τσουνάμι ή σαν ψίθυρος
Δυο εξαιρετικά αναγνώσματα με αναφορές στην ίδια πάνω κάτω πολιτική περίοδο- μεσοπόλεμος με έμφαση στην άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και η ζωή λίγο πριν, κατά την διάρκεια και αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο για δυο απελπισμένους κομμουνιστές σοβιετικούς πράκτορες.
Χάθηκε ένα τεράστιο ταλέντο αλλά η μουσική του θα ζει για πάντα. Ο Αμερικανός πιανίστας, συνθέτης και ποιητής, Cecil Taylor -αδιαφιλονίκητο μέλος της Αγίας Τριάδας της free jazz-μαζί με Coltrane και Coleman- έφυγε στα 89 του…