Χιλιάδες αστυνομικοί και τμήματα του ναζιστικού τάγματος «Αζόφ» προσπαθούν να αποτρέψουν τον λαό της Οδησσού από το να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις μνήμης για τα θύματα του εγκλήματος στο Σπίτι των Συνδικάτων στις 2 Μάη του 2014
«Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα (…) Ολα ήταν ήσυχα: τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οικοδομές παρατημένες. Δεν έβγαινε καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και οι μάντρες των ζώων ήταν σιωπηλές».
Διαπιστώνοντας ότι το αίμα δεν φόβισε τον λαό της Οδησσού, το καθεστώς του Κιέβου ξαμόλυσε εκ νέου τα φασιστικά «μαντρόσκυλα», φοβούμενο – και αυτός ο φόβος είναι απολύτως βάσιμος – ότι το έγκλημα του Σπιτού των Συνδικάτων έχει καταγραφεί ακριβώς ως τέτοιο στην συλλογική συνείδηση και διατηρεί άσβεστη την οργή.
«Θεέ της Αλήθειας, ευλόγησέ μας (…) ώστε το έθνος μας να μπορέσει να ευημερήσει μαζί με όλους τους λαούς της Ευρώπης (…». Η αγγλικανική εκκλησία «τερμάτισε» ό,τι είχαμε μέχρι τώρα γνωρίσει ως σχέση της θρησκείας με την πολιτική και την εξουσία.
«Η Κούβα δεν προσφέρει αυτό που περισσεύει. Μοιράζεται αυτό που έχει. Το πρόγραμμα θεραπείας για τα παιδιά που έχουν πληγεί από την καταστροφή του Τσερνομπίλ, είναι ένα άλλο παράδειγμα της ανθρωπιστικής και της διεθνιστικής πολιτικής μας»
Είτε μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, είτε με «όχημα» την περιφερειακή και τοπική διοίκηση, τα «Ξενία» κινδυνεύουν να χάσουν την «ψυχή» τους. Οσα δεν καταρρεύσουν, θα υπάρχουν μόνο ως κέλυφος, ενώ, το όραμα των αρχιτεκτόνων τους για την εξυπηρέτηση του ταξιδιώτη – περιηγητή θα διολισθήσει στις νεροτσουλήθρες του «υψηλού» τουρισμού.
Με επιστολή του σε δημάρχους, ο Ουκρανός πρέσβης στην Ελλάδα απαιτεί να «λάβουν» μέτρα για να μην προβληθεί ρωσικό ντοκιμαντέρ για την Κριμαία. Ανάλογη απαίτηση είχε εκφράσει το καθεστώς του Κιέβου και στην Γαλλία.
Ο αγώνας των αρχαιολόγων εναντίον της καταστροφής του ιστορικού και παραδοσιακού χαρακτήρα της Πύλου που θα σημάνει η τουριστική «αξιοποίηση» από το κεφάλαιο, πρέπει να ενισχυθεί από τον λαό της περιοχής, αλλά και κάθε γωνιάς της χώρας που βρίσκεται στις λίστες του ξεπουλήματος.
Ως «τέκνο» του μίσους για ό,τι κατέστρεφε την ζωή, το DADA εμφανίζεται στο ιστορικό – πολιτισμικό προσκήνιο σαν ένας πολύ ορεξάτος ταύρος μέσα στο καθεστωτικό υαλοπωλείο. Εκατό χρόνια μετά, η απελευθερωτική κραυγή του παραμένει τραγικά επίκαιρη.
Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στο Χαϊδάρι, κατά την υποδοχή της πορείας από την Πάτρα στην Αθήνα, που διοργάνωσε η δημοτική αρχή της Πάτρας ενάντια στην ανεργία. Το «Περιοδικό» ήταν εκεί και μεταδίδει.