Αντιφασιστική Νίκη: Για πάντα 23 ετών…
Οι απόγονοι ενός αγνοούμενου μαχητή του Κόκκινου Στρατού μαθαίνουν το τραγικό του τέλος, το οποίο ήταν και η «μοίρα» εκατομμυρίων Σοβιετικών αγνοουμένων.
Οι απόγονοι ενός αγνοούμενου μαχητή του Κόκκινου Στρατού μαθαίνουν το τραγικό του τέλος, το οποίο ήταν και η «μοίρα» εκατομμυρίων Σοβιετικών αγνοουμένων.
Στην πανέμορφη παραλία του Αγίου Στεφάνου, στην Κέφαλο της Κω, ο αιγιαλός και ο παλαιοχριστιανικός οικισμός «πνίγηκαν» από πολυτελή ξενοδοχειακή μονάδα
Οι φασίστες πυρπόλησαν το κτίριο και σκότωναν όποιος προσπαθούσε να γλιτώσει πηδώντας από τα παράθυρα. Ο επίσημος απολογισμός ήταν 48 νεκροί – ανάμεσά τους επτά γυναίκες και ένα παιδί – και 247 τραυματίες.
«Η 1η του Μάη ήταν μια θαυμάσια μέρα (…) Ολα ήταν ήσυχα: τα εργοστάσια άδεια, οι αποθήκες κλειστές, τα φορτηγά βαγόνια αχρησιμοποίητα, οι δρόμοι έρημοι, οικοδομές παρατημένες…»
Και ο Γούντι Γκάρθι μουσικός ήταν κυρία Ντούσκα. Αλλά είχε μετατρέψει την κιθάρα του σε «μηχανή που σκοτώνει φασίστες».
Μετά από 108 λεπτά, η ομάδα του διαστημικού προγράμματος που παρακολουθούσε με κομμένη ανάσα την πτήση, αλλά και όλος ο πλανήτης, θα ξεφυσούσε με ανακούφιση, αφού, η διαστημική κάψουλα θα προσγειωνόταν επιτυχώς στην περιοχή του Σαράτοφ, με έναν χαμογελαστό Γιούρι να βγαίνει από μέσα της σώος…
Η επίτευξη του στρατηγικού στόχου του κεφαλαίου για πλήρη εμπορευματοποίηση και της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν σταματά. Οι κυβερνήσεις του θα επανέλθουν. Συνεπώς, η ανάκληση της παραχώρησης των μνημείων στο Υπερταμείο είναι μια σημαντική νίκη σε μια μεγάλη μάχη. Ο πόλεμος, όμως, δεν τέλειωσε.
Όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο οι αρχαιολόγοι έπιασαν στα πράσα την κυβέρνηση να βάζει χέρι σε μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους για να στείλει προς αγοραία «αξιοποίηση» στο Υπερταμείο, το υπουργείο Πολιτισμού προσπάθησε να τους βγάλει «τρελούς». Τώρα απλώς δεν μιλάει…
Η «δημοκρατία» τους είναι εξαιρετικά ευέλικτη: Μπορεί να ματώνει την εργατική τάξη με πολλούς νοσηρούς τρόπους.
Ο Παπαδιαμάντης ήταν διανοούμενος και είχε συνείδηση αυτής του της ιδιότητας. Αλλά αρνήθηκε να την «εξαργυρώσει» – κυριολεκτικά και ηθικά – στο αστικό «πολιτιστικό» «χρηματιστήριο» των σαλονιών της εποχής,