Μια δολοφονία που θυμίζει με ανατριχιαστικό τρόπο εκείνη της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου διαπράχθηκε τα ξημερώματα της Πέμπτης στην Ιταλία, όταν φορτηγό της εταιρείας logistics, GLS, στην Πιατσέντσα, έπεσε πάνω στην απεργιακή περιφρούρηση, σκοτώνοντας τον 53χρονο απεργό εργάτη, Abd Elsalam Ahmed Eldanf, από την Αίγυπτο, πατέρα πέντε παιδιών.
“Δεν θα σταθώ όρθιος για να δείξω υπερηφάνεια σε μια σημαία για μια χώρα που καταπιέζει τους μαύρους και όσους έχουν διαφορετικό χρώμα δέρματος. Για μένα αυτό είναι πιο σημαντικό από το φούτμπολ και θα ήταν εγωιστικό εκ μέρους μου να κοιτάξω αλλού. Υπάρχουν πτώματα στον δρόμο και άνθρωποι που παίρνουν άδεια μετ’ αποδοχών και τη γλυτώνουν ενώ έχουν κάνει φόνο”.
Ιδιαίτερα σήμερα που η κυβέρνηση, η ΕΕ και η εργοδοσία εκμεταλλεύονται την υποχώρηση του εργατικού κινήματος για να προωθήσουν σειρά αντεργατικών μέτρων είναι απαραίτητο όλοι μαζί να εργαστούμε, ούτως ώστε να έρθουν στο προσκήνιο τα πιο χτυπημένα κομμάτια της εργασίας, η συντριπτική πλειοψηφία που δεν έχει πει την τελευταία της λέξη.
«Θέλουμε ένα σχολείο που γεννά το φόβο και το μίσος; Θέλουμε ένα σχολείο που σπέρνει στις καρδιές και τα μυαλά των παιδιών μας την αποστροφή για τον διωγμένο και τον κατατρεγμένο;».
«(…) αυτή τη μέρα κλείνουν 3 χρόνια που λείπει ο άνθρωπος μας, ενώ οι φασίστες δολοφόνοι του όχι μόνο είναι στο σπίτι τους, αλλά αγορεύουν και από τα έδρανα της βουλής.(,,,)».
Οι εκπαιδευτικοί, λοιπόν, με τη βοήθεια ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών και άλλων αρμόδιων φορέων βρίσκονται ενώπιον πολλών «ερωτημάτων» που χρήζουν ουσιαστικής απάντησης, με πρώτο και κυρίαρχο εκείνο το «εσύ τι σημαίνεις;» που θα εκφράσουν τα παιδικά προσφυγικά μάτια.
«Φωνάζαμε πολύ δυνατά «βοήθεια», για να μας ακούσουν οι γείτονες. Δεν μπόρεσαν να μπουν (οι χρυσαυγίτες). Τρία – τέσσερα λεπτά κράτησε όλο αυτό. Μετά, κατέβηκαν στον δρόμο κι έσπασαν τα τζάμια σε τρία αυτοκίνητα. (…)».
Το κράτος προσπαθεί να κουκουλώσει με τους νόμους τον βαθιά και αποκλειστικά πολιτικό χαρακτήρα της άρνησης του δήμου της Πάτρας να διευκολύνει ποικιλοτρόπως τους φασίστες.
«(…) Εμείς αρνούμαστε να ξεχάσουμε. Ξέρουμε πως στη θέση της κοπέλας μπορούσε να είναι οποιαδήποτε από μας, μια γνωστή, μια φίλη, μια συμμαθήτρια και ξέρουμε πως στη θέση της υπήρξαν και θα υπάρξουν κι άλλες.(…)».
Γιατί για κάθε Ωραιόκαστρο και Παλαιόκαστρο υπάρχουν περισσότερα σχολειά που ανοίγουν την αγκαλιά τους στα παιδιά όλου του κόσμου!