Xωρίς ρητή συναίνεση είναι βιασμός: Συνέλευση Τετάρτη 13 Μαρτίου
Οι κινήσεις Καμιά Ανοχή, Sabbat – Burn the Rich not the Witch, Justice For Zak/Zackie καλούν σε συνέλευση για να αποφασιστούν δράσεις ενάντια στο…
Οι κινήσεις Καμιά Ανοχή, Sabbat – Burn the Rich not the Witch, Justice For Zak/Zackie καλούν σε συνέλευση για να αποφασιστούν δράσεις ενάντια στο…
Ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες σε πρόγραμμα στέγασης, θεωρούμε πως πρόκειται για κρατική παρέμβαση που επιβάλλεται χωρίς καμία προπαρασκευαστική διαδικασία, με πρόφαση την «αποσυμφόρηση» των Κέντρων Υποδοχής και Ταυτοποίησης στα νησιά, αναπαράγοντας τις ίδιες πρακτικές «έκτακτης ανάγκης» που εφαρμόστηκαν αναποτελεσματικά τα τελευταία χρόνια.
Χιλιάδες νέοι και νέες συμμετείχαν στην απεργία με χασταγκ #8mars15h40, γιατί θεωρητικά από τις 15:40 και μετά οι γυναίκες δουλεύουν “δωρεάν”, αφού πληρώνονται 26% λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους.
Αρκετά με την κοροϊδία της κυβέρνησης, που ακριβώς ένα χρόνο μετά την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης όχι μόνο δεν έχει προχωρήσει σε καμία σημαντική νομοθετική αλλαγή προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά έρχεται λίγο πριν την 8η Μαρτίου του 2019 με αυτή την εξοργιστική νομοθετική πρόταση.
Πρώην εργαζόμενος στα MyMarket στέλνει κείμενο και απαντάει σε ερωτήσεις για το τι πραγματικά σημαίνει να δουλεύεις στα καταστήματα της εταιρείας αυτής.
Ας μάθουν λοιπόν στην πιάτσα των Εξαρχείων και σε κάθε πιάτσα ότι υπάρχουν εργάτριες που δεν κοστολογούν την αξιοπρέπειά τους, πόσο μάλλον για 5 ευρώ την ώρα και μαύρα.
Χτίζουμε το δικό μας φεμινισμό με το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα, με τις μεταναστευτικές κοινότητες, με τον μαχητικό αντιφασισμό, με τις οριζόντιες δικτυώσεις του εργατικού κινήματος, με τις συλλογικότητες των ανέργων και των επισφαλώς εργαζομένων.
Η Πατριαρχία Γυναικοκτονεί
Για εμάς το drag κίνημα είναι συνδεδεμένο με το διαθεματικό φεμινιστικό κίνημα, καθώς η πατριαρχία είναι κοινός καταπιεστής των γυναικών, των λοατκι αλλά και κάθε ατόμου που σπάει τις νόρμες της ετεροκανονικότητας και των έμφυλων προτύπων.
Η χειραγώγηση της κοινής γνώμης στην περίπτωση της Βενεζουέλας είναι παρόμοια με αυτήν του 2003 πριν την εισβολή στο Ιράκ – μια μικρή ματιά στην μακρά ιστορία αμερικανικών επεμβάσεων απλώς επιβεβαιώνει το προφανές
Για μια ακόμα φορά διαπιστώνουμε ότι οι εργαζόμενοι των ΝΠΙΔ ζουν σε μια γκρίζα ζώνη όπου τα εργασιακά τους δικαιώματα είναι αδιευκρίνιστα μέσα στο θολό νομικό πλαίσιο που διέπει τα ΝΠΙΔ.