Από την πρώτη στιγμή που τέθηκε υπό έλεγχο η πυρκαγιά, οι πρόσφυγες και οι αλληλέγγυοι ξεκίνησαν το δύσκολο έργο της αποκατάστασης των σοβαρών ζημιών, δηλώνοντας την απόφασή τους να συνεχίσουν με ακόμη μεγαλύτερη ένταση δηλώνοντας ότι η «η αλληλεγγύη θα νικήσει και θα τους συντρίψει»!
«(…) Είναι προφανές ότι με τις ενέργειές του, το ΑΤ Ασπροπύργου στέλνει το μήνυμα ότι όποιος μετανάστης χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα τολμήσει να ζητήσει έννομη προστασία και να καταγγείλει σε βάρος του επίθεση (με ρατσιστικά μάλιστα χαρακτηριστικά) κινδυνεύει με απέλαση.(…)».
Διότι το ποδόσφαιρο δεν θα είναι ποτέ οι Ανώνυμες Εταιρείες, τα αφεντικά και οι μέτοχοι ομάδων – πολυεθνικών. Οι οπαδοί της Σέλτικ αλλά και άλλων συλλόγων του κόσμου, φροντίζουν να το θυμίζουν αυτό με τον καλύτερο τρόπο…
«’Ηταν πολύ σημαντικό για μας να έρθουμε εδώ, διότι βρισκόμαστε στο επίκεντρο μιας ψευδούς πληροφόρησης. Δηλαδή, είτε μας λένε ψέμματα, είτε δεν μας λένε τίποτα γενικώς για το τί συμβαίνει στο Ντονμπάς»…
Στρατός και αστυνομία επιτίθενται με σφοδρότητα στους συγκεντρωμένους απεργούς στο Πασαλιμάνι. Απολογισμός: 11 νεκροί εργάτες , 100 τραυματίες, 500 συλλήψεις.
Ο θρήνος για τις τηλεοπτικές οθόνες δεν αρκεί για να μην βρεθεί κανένα παιδί, ποτέ και πουθενά στη θέση του
Οι «επιλεγμένοι» από την πλατεία και εκτελεσμένοι υπολογίζονται σε 200, ενώ, μαζί με τους δολοφονημένους στα σπίτια, τις συνοπτικές εκτελέσεις στις γειτονιές – μέχρι και σήμερα περνώντας από τυχαίους δρόμους της πόλης μπορείς να δεις πλάκες με αναφορές εκτελεσμένων σε εκείνο το σημείο – και το Χαϊδάρι, οι νεκροί ανέρχονται σε περίπου 350 αγωνιστές και αγωνίστριες.
Λάτρης της ραπ μουσικής, σχετικά μυώδης, άρα πιθανόν βίαιος και παραβατικός, ίσως μέλος κάποιας συμμορίας κι έτσι σχεδόν βέβαια ύποπτος. Και βέβαια μαύρος. Ο 18χρονος Μάικλ Μπράουν ήταν ήδη καταδικασμένος, πριν δολοφονηθεί από τον ρόμποκοπ στο Μιζούρι των Η.Π.Α.
Όλες οι ζωές έχουν σημασία, αλλά στις Η.Π.Α. κάποιες ζωές έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις υπόλοιπες. “Σκουπίδια” εναντίον Αμερικανών που νοσταλγούν το αμερικανικό όνειρο…
Ο πυρηνικός όλεθρος σε Χιροσίμα – Ναγκασάκι ήταν μια πολιτική επιλογή με αποδέκτες την ΕΣΣΔ και τους λαούς του κόσμου