Ο Αλέξης Δαμιανός δημιούργησε ένα σύμπαν συμπαγές και ταυτόχρονα άυλο, μια εύθραυστη, μετέωρη ποιητική συνθήκη που εξελίχτηκε σε τραχιά κραυγή αφύπνισης. Πέτυχε αυτό που ελάχιστοι δημιουργοί αξιώνονται, να περάσει μέσα από το φίλτρο της τέχνης, τη ζωή χωρίς να προσβάλλει την ουσία της.
Χρησιμοποιώντας την παγκόσμια γλώσσα και δύναμη του σκίτσου, της εικόνας και της σάτιρας, οι σκιτσογράφοι ανοίγουν διάλογο για το μεγάλο θέμα του προσφυγικού, καταθέτουν τις απόψεις τους και στέλνουν το δικό τους μήνυμα αλληλεγγύης.
Όλα τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν για την ενίσχυση των προσφύγων υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
«We all could be heroes just for one day…Εμείς τραγουδώντας κι εσείς δίνοντας μία συνεισφορά για τις ανάγκες των προσφύγων»
Έλληνες και ξένοι αλληλέγγυοι-ες, εθελοντές-ντριες μαζί με τους πρόσφυγες, «διώχνουμε για λίγες ώρες τις κακές σκέψεις και χορεύουμε, τραγουδάμε, διασκεδάζουμε, γελάμε!».
Με «μουσικές χωρίς σύνορα, του δρόμου, του κόσμου, για την διατάραξη του καθημερινού φόβου». «Για να μην περάσει το ουρλιαχτό της απόγνωσης απαρατήρητο και για να μην γίνει η απώλεια συνήθειά μας».
Ενα αφιέρωμα σε έναν σημαντικό Ελληνα κινηματογραφιστή, με αφορμή τα 60 χρόνια προσφοράς του στην έβδομη τέχνη.
Με σημαντικές παρουσίες, όπως αυτή του σκηνοθέτη, Αλεξάντρ Σοκούροφ, διοργανώνεται και φέτος το Φεστιβάλ Ρωσικού Κινηματογράφου στην Αθήνα, το οποίο συμπίπτει με το έτος Ελλάδας – Ρωσίας 2016.
Δύο συναυλίες έξω από τα όρια ενός κλασικού μουσικού προγράμματος, 22 και 23 Απρίλη
Σε ένα μέλλον όπου ο χρόνος μετριέται σε χρόνια μηχανών, οι άνθρωποι κλωνοποιούνται, δημιουργούνται μέσα σε φιάλες, διαχωρίζονται σε βαθμούς ευφυΐας προκαθορισμένης από το Α έως το Ε, ντοπάρονται από το κρατικό ευφορικό ναρκωτικό, ανήκουν σε όλους, υπόκεινται σε συνεχή υπνοπαιδεία και μοιάζουν πάντοτε νέοι γνωρίζοντας την ακριβή ημερομηνία θανάτου τους.
Μια ταινία -ντοκουμέντο με σπάνιες μαρτυρίες πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος. θα ακουλουθήσει συζήτηση.