ΛΟΑΤΚΙ αναπαραστάσεις μέσα από πέντε ταινίες του 2018(συν μια του 2019)
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά βήματα έτσι ώστε τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα να αποκτήσουν ορατότητα, ακόμα και αν αυτή περιορίζεται μπροστά από…
Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά βήματα έτσι ώστε τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα να αποκτήσουν ορατότητα, ακόμα και αν αυτή περιορίζεται μπροστά από…
Η Αμερική του ’60, η jazz και οι καλοζυγισμένες ερμηνείες συνθέτουν μια καλαίσθητη αλλά μέτρια δραματική κομεντί που κινείται με ασφάλεια μέσα στα ίδια της τα όρια.
Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε φοιτητές κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας, σε σπουδαστές κινηματογράφου αλλά και σε όσους αγαπούν τις διαφορετικές εκφράσεις του σινεμά.
Η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία διοργανώνει για πέμπτη συνεχή χρονιά τον κύκλο των προβολών με τίτλο «Σινεμά με τον Φρόυντ». Ο φετινός κύκλος πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Κινηματογράφο Τριανόν.
“«Μια τέχνη», λένε, «που είναι τόσο προσιτή στη θεώρηση, τόσο εύκολη και δεν χρειάζεται μια κάποια καλλιτεχνική μύηση του θεατή, αλλά αρέσει σε όλον τον κόσμο, δεν μπορεί να είναι τέχνη». Σε αυτές (σ.σ. τις αντιλήψεις) ο Παλαμάς ορθώνει τη φωνή του και αντιτίθεται ευθέως, χωρίς να μετρά τα λόγια του, με την πλειοψηφία της διανόησης στην Ελλάδα, η οποία τηρεί μια επιφυλακτική αλλά ενίοτε και εχθρική στάση απέναντι στον κινηματογράφο, αναδεικνύοντας ένα ακόμη στοιχείο του που θεωρεί το σημαντικότερο: τη λαϊκότητα!”
Είναι σκληρή στα νοήματα της. Είναι ξεκάθαρη. Δεν δικαιολογεί τίποτε. Κρίνει συμπεριφορές. Συμπεριφορές που είναι πασιφανείς σε κάθε μέρος του σύγχρονου κόσμου και της σύγχρονης κουλτούρας μας.
Τα τελευταία χρόνια μια νέα γενιά καλλιτεχνών επιλέγει το κρισιακό τοπίο ως κύριο καμβά έκφρασης, περιπλέκοντάς το με μια σειρά αισθητικών αφαιρέσεων και δημιουργώντας τελικά ένα ιδιαίτερο μωσαϊκό πολιτιστικών προϊόντων.
Ο θαυμασμός μπρος σε ένα κινηματογραφικό έργο είναι ένα συναίσθημα εξαιρετικά δύσκολο να υπάρξει. Έχουμε συνηθίσει στο σύγχρονο σινεμά όπως και στην ζωή από το φθηνό εντυπωσιασμό. Το ουσιαστικό όμως είναι να γοητευόμαστε. Και η γοητεία να κρατάει. Γοητεία από το γεγονός πως υπάρχουν καλλιτέχνες που μιλάνε ουσιαστικά στο μυαλό και στο συναίσθημα μας με τα πιο ενδιαφέροντα καλλιτεχνικά υλικά.
Το «Ρόμα» είναι μια ταύτιση με μια ολόκληρη εποχή, με την κοινωνική κατάσταση του μεξικάνικου λαού, τον πόνο ενός ολόκληρου έθνους και την θέση του στην ιστορία. Μια αναφορά στο πραγματικό Μεξικό. Το «Ρόμα» είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ του Cuarón –και παρομοίως δικό μας ως κοινό- στους ανθρώπους του, στο Μεξικό γυναίκα. Το θεμέλιο του Μεξικού είναι η γυναίκα. Το «Ρόμα» είναι συγκλονιστική ταινία αισθητικά, συναισθηματικά, νοητικά. Είναι μια πολιτική τοποθέτηση μέσα από την δύναμη και την αυθεντικότητα της τέχνης του κινηματογράφου.
Η τέχνη και ο κινηματογράφος δεν είναι ζήτημα ελεύθερου χρόνου. Αλλά δημιουργικού χρόνου. Μέσω της εμπειρίας, μάθηση. Μέσω της μάθησης, γνώση. Μέσω της γνώσης, απελευθέρωση. Το Φεστιβάλ Ολυμπίας προσφέρει πολιτισμό στην χώρα.