«Τζιμ Τζάρμους – Οι Απαρχές»
Μια σπανιότατη ευκαιρία επαφής με το πρώιμο έργο ενός από τους συγκλονιστικότερους δημιουργούς της 7ης Τέχνης του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, του Τζιμ Τζάρμους, μας προσφέρεται με το διήμερο προβολών στο Cinemarian.
Κινηματογράφος
Gene Wilder- Με σαρδόνιο χαμόγελο και αναρχικό χιούμορ ενάντια στην βλακεία και την εκμετάλλευση
Άθεος και Εβραίος, Αμερικάνος και Ρώσος, κωμικός που ήθελε να παίξει σε δραματικές ταινίες, ο Gene Wilder αποτέλεσε μια εμβληματική μορφή με ένα έργο που θα παραμείνει, όπως και το χαμόγελο του… αγέραστο.
«Bone Tomahawk»: Δεν είσαι Tarantino κύριε, είσαι ρατσιστής!
Η ταινία γίνεται ένα ρατσιστικό ιδεολόγημα που προσθέτει στο νου του κοινού, αισχρές ιδέες, στα πλαίσια της σημερινής ιδεολογικής τάξης πραγμάτων.
Αμπάς Κιαροστάμι: Η πικρή «γεύση του κερασιού»…
Το σινεμά του Κιαροστάμι, καθώς και του ιρανικού «νέου ρεύματος» και, αργότερα, του «κινηματογράφου της πραγματικότητας», είναι η πιο χαρακτηριστική απόδειξη της παγκοσμιότητας που μπορεί να αποκτήσει η κινηματογραφία κάθε χώρας.
Ο Μπαντ Σπένσερ συνάντησε τους εφηβικούς μας παραδείσους
Ηταν το αδιαμφισβήτητο – σχεδόν εύλογο – «συνοδευτικό» των μπουγέλων εκείνων των αθώων καλοκαιριών στο τέλος της σχολικής χρονιάς, των κυριακάτικων μεσημεριών στο σπίτι του μοναδικού από την παρέα που είχε αποκτήσει βίντεο πρώτος, με αναψυκτικά, παγωμένα νερά, πατατάκια και λοιπά «επικίνδυνα» φαγώσιμα.
Gregory Markopoulos, Temenos 2016: Στα άδυτα του ψυχεδελικού κινηματογράφου
Σε ένα ξέφωτο στην ορεινή Αρκαδία, μια ιεροτελεστία αποκαλύπτει σε μερικές εκατοντάδες πιστούς, από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, μια αιρετική κινηματογραφική (και όχι μόνο) αντίληψη. Τέμενος. Χώρος διαίσθησης. Υλοποίηση του οράματος του αποστόλου μιας νέας θρησκείας, Gregory Markopoulos.
Τι αναζητάς κύριε Wenders;
Το επίκεντρο όλου του κινηματογραφικού έργου του κυρίου Wenders είναι μια υπαρξιακή αγωνία που όμως δεν καταστέλλει, δεν θλίβει, μα υπονοεί λιακάδες και ανοιχτές πεδιάδες, έγχρωμα φτερά σε ασπρόμαυρες διαδρομές.
Αντίο Νίκο Τριανταφυλλίδη…
Ουσιαστικός και ατόφιος, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης δεν αφήνει μόνο ένα σημαντικό έργο αλλά και μια άποψη για την ζωή που περικλείεται στο «ακολούθησε τον δικό σου δρόμο».
“Η ελιά/El Olivo”, έστω και για ένα καρπό, θα συγκρουστούμε
Η φύση έχει εξ ορισμού αντικαπιταλιστική ιδιότητα και τίποτα δεν μπορεί να της την λειάνει. Βλέπω στο πανί λοιπόν, την εξιστόρηση της αθλιότητας, του ξεπουλήματος αξιών μα και μια μικρή, όμορφη γυναίκα. Η ταινία, την ονομάζει Ψυχή. Εγώ, σπορά και ελπίδα.
Πρόσφυγες: Απόδραση προς την ελευθερία;
Το αφιέρωμα επιχειρεί να αποτυπώσει και να διερευνήσει διαφορετικές πτυχές του προσφυγικού ζητήματος με ταινίες που συνθέτουν ένα πολύπλευρο μωσαϊκό ευαίσθητων ιστοριών προσφύγων από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική, αλλά και την Ευρώπη.