ΤΕΧΝΕΣ

12/01/2018

Οι Δουβλινέζοι: Joyce-y road to Dublin

Γράφει ο Δημήτρης Τζάνογλος

O James Joyce μέσω των Δουβλινέζων παίρνει από το χέρι τον αναγνώστη και τον κάνει μία βόλτα στις μικρομεσαίες τάξεις της πρωτεύουσας της Ιρλανδίας και μέσω τον ηρώων μας παρουσιάζει μία νατουραλιστική απεικόνιση του Δουβλίνου. Και πράγματι, αν και υπάρχουν πολλοί ήρωες, κανείς από αυτούς δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον κύριο πρωταγωνιστή των Δουβλινέζων, το σιωπηλό δράμα των προαναφερθέντων ηρώων.

12/01/2018

Ανασκόπηση 2017- Τα 10 (ξενόγλωσσα) κόμικ που ξεχωρίσαμε

Γράφει ο Νίκος Γιακουμέλος

Το 2017 έκανε και αυτό τον κύκλο του, με ταλαιπωρίες, πολέμους και τραγωδίες.  Όμως, όταν όλα γύρω σου πάνε κατά διαόλου, τα κόμικ θα είναι πάντα εκεί για σένα. Οι δημιουργοί της 9ης Τέχνης, εκμεταλευόμενοι την ώθηση που έχει πάρει όλη η βιομηχανία από την στροφή στην nerd culture, έδωσαν και φέτος (όπως και το 2016) τον καλύτερο τους εαυτό , τουλάχιστον κάποιοι, και έθεσαν στόχους και πορείες που μας έκαναν να ελπίζουμε πως το 2018, τουλάχιστον σε αυτό το κομμάτι, θα είναι μια χρονιά που θα δώσει ακόμα περισσότερα.

12/01/2018

The Post | Το σκάνδαλο Watergate και η μάχιμη δημοσιογραφία κατά Spielberg

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Για άλλη μια φορά η κυρίαρχη αφήγηση στο αμερικάνικο σινεμά: Από την μία το σύστημα (κυβέρνηση, πρόεδροι, δικαστές, κρατικές σκιώδεις υπηρεσίες) και από την άλλη το αναγκαίο αντίβαρο. Στην περίπτωση μας ένα μάτσο δημοσιογράφοι που αναζητούν μια ευπώλητη ιστορία και… βραβεία Pulitzer (αν και γνωρίζουν πως εμπλέκονται σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό) και που ονοματίζουν την αποστολή τους, αποστολή για την υπεράσπισης της δημοκρατίας: «Ο μόνος τρόπος για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην δημοσίευση είναι να δημοσιεύσουμε» δηλώνει ο Tom Hanks.

11/01/2018

Το Πρόβλημα των Τριών Σωμάτων- Πολιτική, επιστήμη και η περατότητα της ανθρωπότητας

Γράφει ο Νίκος Γιακουμέλος

Το  Πρόβλημα των Τριών Σωμάτων έχει γράψει ήδη τη δική του ιστορία στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας, όντας, με τις αδυναμίες και τις προκαταλήψεις του,  η φαντασία που έχουμε ανάγκη: μια γερή υπενθύμιση της αξίας του εδώ και του τώρα, μια απόπειρα για ένα παράθυρο στο Πραγματικό.

10/01/2018

Ιρσα Σιγκουρδαρντότιρ | DNA

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Όλα ξεκινούν με έναν “ανεξήγητο” φόνο και καταλήγουν σε έναν που εξηγεί τα πάντα. Η συγγραφέας στην “πλούσια” ιστορία που μας αφηγείται, φροντίζει να κρατήσει για το τέλος την ανακάλυψη του στοιχείου που δένει τα πάντα

09/01/2018

ΠΑΡΑΚΙΝΗΣΗ ΣΕ ΝΙΞΟΝΚΤΟΝΙΑ | Pablo Neruda

Επιμέλεια: Χρήστος Σκυλλάκος

Στις 9 Γενάρη 1913 γεννήθηκε ο Ρίτσαρντ Νίξον ο 37ος Πρόεδρος των ΗΠΑ, του σκανδάλου Watergate, ο μακελάρης του Βιετνάμ, ο οργανωτής του πραξικοπήματος της Χιλής, ο προστάτης της Εθνοφυλακής και ο δολοφόνος των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Kent, το φιλαράκι του Henry Kissinger… και ως δώρο γενεθλίων του προσφέρουμε αποσπάσματα από το τσεκούρι-ποίημα του Πάμπλο Νερούντα “Παρακίνηση σε Νιξονκτονία” σε απαράμιλλη μετάφραση της Δανάης Στρατηγοπούλου, έκδοσης 1973.

09/01/2018

(Ενάντια στην) μυθοποίηση του ναζισμού

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Ένα κινηματογραφικό έργο λοιπόν, το να προωθεί, το να δημιουργεί την εικόνα μιας Βέρμαχτ και των SS ως κάτι το επιβλητικό που πρέπει να το κοιτάζουμε με δέος σημαίνει αυτομάτως πως αποδέχεται την αισθητική της Ρίφενσταλ, του Γκέμπελς και του Χίτλερ. Γιατί αυτό ακριβώς επιζητούσαν και θέλανε να πετύχουνε και οι ίδιοι οι ναζί. Να θεωρηθούν από τους λαούς του κόσμου άτρωτοι, θεοί, υπερήρωες, υποκείμενα λατρείας, υποκείμενα δόξας και δικαιωματικοί φορείς της παγκόσμιας καταπίεσης.

08/01/2018

Μαριάννα Δημητρίου: “Η Λήθη στοχεύει στο κέντρο της ύπαρξης του καθενός”

Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Στεργιόπουλο

Ο υπαρξιακός μονόλογος του Δημήτρη Δημηριάδη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου, που παίχτηκε για τρεις συνεχόμενες χρονιές (2011-2013), επανέρχεται στο θέατρο “Πορεία”. Η Μαριάννα Δημητρίου πρωταγωνιστεί παίρνοντας τη σκυτάλη από τους Δημοσθένη Παπαδόπουλο και Εκάβη Ντούμα. Την ευχαριστούμε που μας μίλησε.

08/01/2018

ΤΕΦΛΟΝ – ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ | Σαν ένα λουλούδι που ανθίζει στα χαλάσματα

Γράφει ο Μιχάλης Παπαμακάριος

Το «Κομμάτια από τα ερείπια» έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά. Ακούγεται σαν ένα λουλούδι που ανθίζει μέσα στα χαλάσματα, σαν τη δημιουργία που επιμένει σε ένα δυσοίωνο περιβάλλον. Δεν ξέρω αν το συγκρότημα έχει επηρεαστεί από την τρέχουσα κοινωνικό-οικονομική και πολιτιστική κατάσταση και πόσο, αλλά σε κάθε περίπτωση το αισθητικό του αποτέλεσμα αναδεικνύει την ομορφιά που επιμένει στους καιρούς που κυριαρχεί η ασχήμια.