Δεν είναι τυχαίοι μουσικοί οι hackedepicciotto: ο Alexander Hacke, ιδρυτικό μέλος των θρυλικών Γερμανών πειραματιστών Einstürzende Neubauten– στο μπάσο και τα φωνητικά- και η Danielle…
Στην ιστορία της αφροαμερικάνικης κοινότητας και στη ζωή των νέγρων, ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει αναμφισβήτητα η σεβάσμια μορφή της νέγρας γυναίκας, η οποία συνεισέφερε τα μέγιστα στην οικογένειά της. Ήταν η μαύρη πλύστρα. Το ποίημα του Λάνγκστον Χιουζ είναι μια αναφορά από το παρελθόν που επαναφέρει την ιστορία.
Ο έμπειρος ποιητής έχει καταφέρει να ορίσει ένα δικό του ύφος γραφής χωρίς να εκβιάζει τον εαυτό του. Στα ποιήματα του “ακούς” καθαρά τη φωνή του για τη μύχια επιθυμία ενός κόσμου που φοβάται να πέσει πάνω στο φως και το κοιτά από τη χαραμάδα του σκότους.
Το «Έτοιμοι Δύο» συνεχίζει σαν ένα ταξίδι σε όνειρα, παιδικές, εφηβικές παραστάσεις και βίαιες ενηλικιώσεις, που σε αγκιστρώνει, και υποσυνείδητα ίσως το παρουσιάζουμε σήμερα γιατί θέλουμε να τη σπάσουμε λίγο στη «χαζοχαρουμενιά» που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες μπροστά στο εορταστικό κλίμα.
Πού σταματά η ευλάβεια και που αρχίζει ο φανατισμός; Μέχρι που μπορεί να φτάσει κανείς για όσα πιστεύει; Ο “Μάρτυρας” μας εισάγει σε ένα περιβάλλον στο οποίο τα προβλήματα και οι εσωτερικές ανησυχίες των πρωταγωνιστών φαίνονται να διακλαδώνονται, άλλοτε δημιουργώντας αποπνικτικούς δεσμούς και άλλοτε ρήγματα σε σχέσεις εμπιστοσύνης
Τα βιβλία που κερδίζουν βραβεία, επαινετικά σχόλια, καλές κριτικές συνήθως το αξίζουν για το θέμα, την ωραία αφήγηση, το ελκυστικό ύφος, την πρωτοτυπία… Εδώ έρχεται ο Τζορτζ Σόντερς και το “Λήθη και Λίνκολν” για να αποδώσει δικαιοσύνη. Ναι, να δικαιώσει όλους όσους προσπαθούν, ζητούν, απαιτούν, το αληθινά νέο, διαφορετικό, πρωτότυπο στη λογοτεχνία. Δεν θέλει πολύ χρόνο για να καταλάβεις ότι αυτό που παρουσιάζει ο Σόντερς δεν το έχεις ξαναδεί.
“Η συχνότητα της κρίσης” είναι ένα road trip στη σημερινή μουσική και όχι μόνο πραγματικότητα.
Αυτή δεν είναι μια γεμάτη γκλάμουρ ιστορία μιας μπάντας.
Δεν είναι μια ταινία με αρχή μέση και τέλος.
Δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ με ερωτήσεις.
Δεν έχει απαντήσεις.
Αυτή είναι μία αλήθεια.
Η ολοένα και μεγαλύτερη επιτυχία που παρουσιάζει η φωτογραφία στην αγορά της τέχνης είναι μια ισχυρή επιβεβαίωση ότι η φωτογραφία ως τέχνη ούτε συγχέεται με κάτι άλλο ούτε απειλείται.
Ο Κώστας Τσελεπατιώτης στο πρώτο του προσωπικό φανζίν μετά το συλλογικό έργο «Ήρωες» έρχεται να απαντήσει στην υποθετική ερώτηση που δεν έχει καταφέρει κανείς μέχρι τώρα να απαντήσει: Πόσο χάλια μπορεί να πάει ένα πρώτο ραντεβού;
Τι είναι τελικά το Σύννεφο; Μια μοναδική στιγμή της 9ης Τέχνης, που αντιμετωπίζει τα πράγματα με την ονειρική, παιδική σοβαρότητα που έχουμε τόσο ανάγκη σε έναν πεζό κόσμο. Μια διαφορετική αφήγηση που παίρνει μέρος σε μια κουβέντα για το τι είναι και πως ορίζονται έννοιες όπως ευθύνη και επιθυμία, άτομο και οικογένεια, άτομο και σύνολο με τον δικό της, παραμυθένιο τρόπο.