ΤΕΧΝΕΣ

Εικαστική έκθεση: «’Ανθρωποι,χρώμα + σίδερο 9»

«Οι καλλιτέχνες (…) βιώνουμε καθημερινά (…) τη στρέβλωση κάθε κοινωνικής ανάγκης για συμμετοχή και επικοινωνία με την τέχνη. Απλώνουμε το χέρι, σε κάθε συνείδηση που βλέπει τον άνθρωπο, ΑΝΘΡΩΠΟ και όχι εμπόρευμα (…)»

BRAK: «Το Κέντρο» (Imantas)

Πηγαίο, αυθεντικό, βιωματικό hip hop, όπως δηλαδή οφείλει να είναι το hip hop που σέβεται τον εαυτό του και τους ακροατές του.

Θάνος Ανεστόπουλος: «Δημοκρατία έχουμε κι αυτό είναι διαταγή»!

Μάλλον δεν υπήρξε κάποιος που να έφυγε από τη βραδιά τούτη χωρίς να γλιστρήσει έστω ένα δάκρυ από τα μάτια του. Ήταν από τις στιγμές, όμως, που το κλάμα επιτελούσε αποκλειστικά λυτρωτική λειτουργία.

Ζουάν Μιρό: Το ανυπότακτο σουρρεαλιστικό πνεύμα ως πράξη αλληλεγγύης

Κάποιοι βγάζουν στο σφυρί το έργο των σπουδαίων προγόνων τους για προσωπικό πλουτισμό. Κάποιοι άλλοι κάνουν την διαφορά, μετατρέποντας μια δημοπρασία σε πράξη αλληλεγγύης.

Κωνσταντίνα Τάκαλου: «Ολοι είναι Στρίντμπεργκ»

«Αν δεις την ιστορία είναι πολύ απλή (…) Δραματουργικά όμως έχει τεράστια αξία διότι αυτός ο λαβύρινθος της ψυχής και του μυαλού (…) Δεσπόζουν η φτώχεια, το κομμάτι των προσωπικών διώξεων, τί είναι ο άνθρωπος, τί ψάχνει (…)».

«Οι Φυγάδες» του Πάνου Καρνέζη

Ένα συμβολικό παραμύθι, ένα είδος σκληρού μαγικού ρεαλισμού, μεταφυσικής ατμόσφαιρας, με αρκετό σασπένς. Ιστορία απλή, άμεση χωρίς πλεόνασμα λέξεων γύρω από τα θέματα της Ηθικής, της Βίας και της λεγομένης Προόδου.