”Μεταξύ του φωτός και της ανυπαρξίας του”. Teodosio Sectio Aurea. Ο ζωγράφος των σκιών
Ένα χαοτικό, μικρό ή μεγαλύτερο σύμπαν μπορεί να αντανακλά την πιο όμορφη εικόνα όταν θέλουμε. Ο Teodosio μας πείθει γι’ αυτό μέσα από τις εκπληκτικές σκιές του.
Ένα χαοτικό, μικρό ή μεγαλύτερο σύμπαν μπορεί να αντανακλά την πιο όμορφη εικόνα όταν θέλουμε. Ο Teodosio μας πείθει γι’ αυτό μέσα από τις εκπληκτικές σκιές του.
Η γοητεία της ζωγραφικής του Βελάσκεθ βρίσκεται στην ατμόσφαιρα που αποπνέουν τα έργα και όχι στην ομορφιά των αντικειμένων που απεικονίζει. Η πραγματικότητα στα έργα του μεταμορφωνόταν σε αριστουργήματα.
“Στην πρώτη γειτονιά τής Άλμπα, τα πουλιά βουλιάζουν σαν πέτρες στον ουρανό. Στην πρώτη γειτονιά της Άλμπα, αυτή που πρώτη συναντάς και τελευταία αφήνεις. Εδώ οι ανηφόρες αρνούνται να γίνουνε κατηφόρες. Εδώ οι διαδρομές διαρκούνε πάντοτε 10 λεπτά…”
Η εξέγερση του Γουότς και ένας ντετέκτιβ εξιχνιάζει έναν φόνο, έχοντας τέτοια οργή που όταν, ελάχιστες φορές, την απελευθερώνει καθόλου δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους εξεγερμένους
«Τι βιβλία πήρες μαζί σου;» Αυτή είναι μία από τις κλασικές ερωτήσεις της παρέας των διακοπών…
Τι υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή που «περπατάει» το έργο τού κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή…
Και μερικές φορές, όσο πιο απίθανο μοιάζει αυτό στο οποίο ελπίζουμε, τόσο πιο έντονα ελπίζουμε.
“Εξωφρενικά αυθεντικό, λαμπρά κωμικό, βάναυσα φρικτό…Περνά στη σφαίρα της σάτιρας, της γκροτέσκας υπερβολής, της φαντασίας, της φάρσας και της απόλυτης παραφροσύνης”
Με την “Persona” ο Μπέργκμαν πέρασε στη σφαίρα του μύθου. Με εκπληκτική απόχρωση και γυρισμένο σε πλήρη αντίθεση με απαλό φωτισμό από τον σπουδαίο Σβεν Νίκβιστ, η “Persona” είναι μια διεισδυτική, ονειρική δουλειά με έντονο ψυχολογικό βάθος.
Ζητούμενο η διερεύνηση του πολιτικού προβλήματος στο σήμερα, κάτι που ενδεχομένως να γεννήσει νέους δρόμους προσέγγισης της πραγματικότητας εκ μέρους της τέχνης και νέους τρόπους έκφρασης αυτής της προσέγγισης.