«Το τελευταίο καλοκαίρι στη Ρώμη», του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς
Η ομοιομορφία και το χάος «καίγονται» αθόρυβα το καλοκαίρι. Στη Ρώμη, στο Παρίσι, στην Αθήνα, παντού! Η καλύτερη εποχή για να υλοποιήσεις το φινάλε σου….
Η ομοιομορφία και το χάος «καίγονται» αθόρυβα το καλοκαίρι. Στη Ρώμη, στο Παρίσι, στην Αθήνα, παντού! Η καλύτερη εποχή για να υλοποιήσεις το φινάλε σου….
Οι πρώτες κουβέντες μας με τον Σάββα Στρούμπο ήταν για το κείμενο του Félix Guattari Για να τελειώνουμε με τη σφαγή του σώματος, καθώς υπήρξε η…
Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz & Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται…
Η τριλογία Wool του Hugh Howey έχει χαρακτηρισθεί “ορόσημο του 21ου αιώνα”, η αλήθεια, όμως, είναι ότι διαβάζοντάς τα βιβλία της, καταλαβαίνει κανείς ότι ο…
Το τελευταίο (;) ποίημα και ένα (αποσπασμένο) κομμάτι του, αυτή είναι η αρχή γι’ αυτό το κείμενο. Θα σέρνω τις ξεχειλωμένες μνήμες/της μάνας μου και…
Διαβάζεις το «Χρονοκαταφύγιο» (Εκδόσεις Ίκαρος) και καταλαβαίνεις τι θέλει να πετύχει κάθε καλλιτέχνης, τι επιδιώκει, τι προσδοκά, τι εύχεται, τι κρύβει βαθιά μέσα στην ψυχή…
Μοιάζει να μας γοητεύει συχνά η εξιδανίκευση της μεταφυσικής και του ιδεαλισμού με κάθε μέσο, όπως εδώ καλλιτεχνικού. Αλλά μήπως θα έπρεπε να το δούμε λίγο ξανά αυτό ακριβώς; Την εξιδανίκευση αυτή ως ένα βαρύ κοινωνικό-ηθικό αποτύπωμα στον σύγχρονο μας κόσμο και κουλτούρα;
Κάποτε ο Θεός ξημέρωνε τη μέρα και οι άνθρωποι πανηγύριζαν. Η ζωή συνεχιζόταν και ο θρίαμβος συντελούνταν αβίαστα, άνετα, δίχως στάλα αίμα να χύνεται. Εκείνες…
Μπορεί να μην επαναλήφθηκε το εξόχως χυδαίο «Εγέρθητω!» αλλά είναι πολύ μικρή η απόσταση από μια άλλη εντολή που πήραμε στην εκδήλωση για τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο: «Και τώρα, να σηκωθούμε όλοι όρθιοι, γιατί περνάει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας».
Ο Χάινριχ Μπελ γράφει στη σελίδα 257: «…γι’ αυτόν η μελαγχολία είναι μια πέρα για πέρα σοβαρή υπόθεση». «Αυτός» είναι ο κλόουν και η μελαγχολία…