Συνεχίζουμε με το β΄μέρος, το αφιέρωμα στα νέγρικα μπλουζ που αποτύπωσαν την εμπειρία από τον πόλεμο του Βιετνάμ, στον πόλεμο που είδε το μεγαλύτερο ποσοστό των αφροαμερικανών που υπηρέτησε ποτέ σε ένα αμερικανικό πόλεμο. “Α white man’s war, a black man’s fight”
Ο πόλεμος του Βιετνάμ είδε το μεγαλύτερο ποσοστό των μαύρων που υπηρέτησε ποτέ σε ένα αμερικανικό πόλεμο. “Πόλεμος των λευκών, αλλά μάχη των μαύρων”, έλεγαν τότε… Οι μουσικοί των μπλουζ το κατέγραψαν με τον καλύτερο τρόπο κι εμείς περιπλανιόμαστε σε κάποια από τα τραγούδια αυτά.
Ο πόλεμος του Βιετνάμ είδε το μεγαλύτερο ποσοστό των μαύρων που υπηρέτησε ποτέ σε ένα αμερικανικό πόλεμο. “Πόλεμος των λευκών, αλλά μάχη των μαύρων”, έλεγαν τότε… Οι μουσικοί των μπλουζ το κατέγραψαν με τον καλύτερο τρόπο κι εμείς περιπλανιόμαστε σε κάποια από τα τραγούδια αυτά.
Είναι δυνατό να μην παίρνουμε τον κόσμο στα σοβαρά; Μήπως τα μικρά και ασήμαντα της ζωής είναι τα κλειδιά της σοφίας; Ο Κούντερα δημιουργεί μια γιορτή γύρω από τη σημασία της ευδιαθεσίας και της απόλαυσης των παραμικρών στιγμών μας.
Το 8ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας έρχεται για μια ακόμα φορά να ταράξει τα νερά. Το κινηματογραφικό γεγονός του φθινοπώρου ξεκίνησε στις 12 Νοεμβρίου, επιχειρώντας να αναδείξει avant-garde ρεύματα και δημιουργούς, που αμφισβητούν κατεστημένες ιδέες, φόρμες, συνταγές, καλούπια και αναζητούν πάντα κάτι νέο και αυθεντικό επικοινωνώντας με τις εκάστοτε σύγχρονες ανησυχίες.
Οι “Δουβλινέζοι”, το πρώτο μεγάλο έργο του Τζέιμς Τζόις, κυκλοφόρησε πριν από 100 χρόνια. Σε μια εποχή και σε μια πόλη, όπου όλα έδειχναν να βρίσκονται σε παρακμή…
Σε ένα παλιό διώροφο νεοκλασικό στην Καλλιθέα, με κλειστά τα μάτια, καθοδηγούμενη. Περίεργη αίσθηση! Τα χέρια μου ακουμπούν μια κρύα επιφάνεια, ένα σμιλευμένο στητό γυναικείο στήθος, αργότερα μια σπασμένη μυτούλα, ένα κεφάλι με βοστρύχους, κάτι που αδυνατώ να καταλάβω τι είναι.
Δύο βιβλία ταυτόχρονα από τον Γιώργο- Ίκαρο Μπαμπασάκη, δύο κομμάτια αυτού του διαχρονικού λογοτεχνικού παζλ που συμπληρώνει κάθε τόσο ο συγγραφέας. Διαχρονικού και βεβαίως προσωπικού, καθώς κεντρικοί ήρωες των ιστοριών είναι ενίοτε οι άλλοι του εαυτοί.
O έρωτας αποτελεί λόγο για να ζει κάποιος, στον Παράδεισο ή στην Κόλαση. Το “Mauvais Sang” αποτελεί μια από τις πιο γλαφυρές και ποιητικές κινηματογραφικές αποτυπώσεις του τρόπου ύπαρξης της άγριας νεολαίας στη δεκαετία του 1980
Ήταν ωραία στο πάρτυ του Εισβολέα για τα 15 χρόνια της παρουσίας του στη Χιπ Χοπ σκηνή της χώρας και εμείς ξαναθυμηθήκαμε γιατί μας αρέσει…