Ο ποιητής Χρήστος Τουμανίδης αναλαμβάνει το δύσκολο καθήκον να μετατρέψει σε στίχους ένα σκηνικό τρόμου. Το αίμα στη Γάζα δεν έχει παγώσει, και είναι μια πραγματικότητα πιο δυνατή από κάθε φωνή διαμαρτυρίας κι από κάθε απόπειρα ερμηνείας της.
Πώς η Κοκαΐνη Κυβερνά τον Κόσμο. Ο υπότιτλος του βιβλίου. Σαφής και περιεκτικός. Στις σελίδες του ανακαλύπτουμε έναν θαυμαστό -όχι καινούργιο- κόσμο, ο οποίος μετριέται σε άπειρα χρήματα, πράκτορες, pushers και, φυσικά, θύματα. Ο Σαβιάνο είναι καταιγιστικός και ταυτόχρονα απολαυστικός.
Είναι ένας από τους δημιουργούς που δεν εφησύχασαν, δεν ενσωματώθηκαν στο διάχυτο κλίμα των χρόνων της επίπλαστης ευφορίας. Ήταν λογικά αναμενόμενο για κάποιον, που το τραγούδι, το οποίο τον έκανε γνωστό ήταν το τόσο διορατικό και «βαθύ» για την εποχή του, «Σύμβαση Αορίστου Χρόνου»
Τέτοια εποχή ήταν, τον Αύγουστο του 1916, που η Σέριφος, το μικρό αυτό νησί των Κυκλάδων, έγινε το επίκεντρο ενός μεγάλου αγώνα, σύντομου σε διάρκεια αλλά εμβληματικού χαρακτήρα για την ιστορία του ταξικού κινήματος στην Ελλάδα
Είδε τα καλύτερα μυαλά της γενιάς του χαλασμένα… Και πήρε τη βαθύτερη εισπνοή του. Κι η εκπνοή, ένα Ουρλιαχτό. Ο Γκίνσμπεργκ, χωρίς τελείες, μας παρέσυρε σε μια ασταμάτητη ροή λέξεων που έμειναν να μας θυμίζουν το τέρας του ανθρώπινου πολιτισμού. Μολώχ.
Είδε τα καλύτερα μυαλά της γενιάς του χαλασμένα… Και πήρε τη βαθύτερη εισπνοή του. Κι η εκπνοή, ένα Ουρλιαχτό. Ο Γκίνσμπεργκ, χωρίς τελείες, μας παρέσυρε σε μια ασταμάτητη ροή λέξεων που έμειναν να μας θυμίζουν το τέρας του ανθρώπινου πολιτισμού. Μολώχ.
Εικόνες μιας τεράστιας αλλαγής. Αυτής που συντελείται στην Κίνα εδώ και καιρό. Ο νομπελίστας Mo Yan διερευνά μαζί με τους αναγνώστες τι ήταν αυτό που συνέβηκε στην Κίνα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Οι καθημερινές σκηνές της πατρίδας του το φανερώνουν στα μάτια όλων.
Το Περιοδικό συνεχίζει να συναντιέται με ανθρώπους, μουσικές, «φάσεις» και καταστάσεις, που ανήκουν στην underground, streetwise κουλτούρα των γειτονιών στις πόλεις μας. Ξανά στο Βύρωνα, αυτή τη φορά με τον υπερδραστήριο Eversor.
Κάναμε μια κουβέντα με τον Χρήστο Τραμποσίνη, ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ, καθώς και μέλος του συγκροτήματος των Βόμβων, για τις φετινές διήμερες δράσεις του Πάικο, τους Βόμβους, τη μουσική αλλά και για τον πολιτισμό αυτής της χώρας, όπως αυτός σχηματίζεται στο σύγχρονο χάρτη…
Μετά τη δημοσίευση του βίντεο με τους Ισραηλινούς που πανηγυρίζουν φωνάζοντας “Σήμερα στη Γάζα δεν έχει σχολείο γιατί δεν έχουν απομείνει παιδιά”, οποιοδήποτε σχόλιο πάνω…