«Στη φωλιά του ιππόκαμπου» της Ευτυχίας Γιαννάκη
Το τσεκούρι πάντα ακονισμένο και πάντα διψασμένο για αίμα! Για τη μοναξιά μιλάμε που δεν αφήνει τον χρόνο να τη φθείρει, για τη μοναξιά που…
Το τσεκούρι πάντα ακονισμένο και πάντα διψασμένο για αίμα! Για τη μοναξιά μιλάμε που δεν αφήνει τον χρόνο να τη φθείρει, για τη μοναξιά που…
Ποτέ δεν θα μάθουμε να αγαπάμε, ποτέ δεν θα μάθουμε να μισούμε, ποτέ δεν θα μάθουμε να νοιαζόμαστε. Και σωστά δεν θα μάθουμε! Τα συναισθήματα,…
Τρίτο και τελευταίο μέρος, σε ό,τι αφορά δυναμικές ροκ κυκλοφορίες του 2020 που προκαλούν το ενδιαφέρον και ταρακουνάνε τον ακροατή και την ακροάτρια από τις…
Το κείμενο ξεκινά με την αέρινη φωνή-δίοδο: εδώ στη ρωγμή του χρόνου… Η συνέχεια γίνεται με σταθερό βλέμμα στη γραμμή των οριζόντων και η τελευταία…
Οι αναρίθμητοι δρόμοι της αγάπης, του θανάτου, του φόβου, της ελπίδας, της ζωής είναι οι λέξεις. Από τις εικόνες και τους ήχους περάσαμε στην αυστηρή…
«Γυναίκες διωκόμενες, γυναίκες που συνειδητά επιλέγουν να πολεμήσουν, γυναίκες επιστρατευμένες, συνθέτουν το βιωματικό ψηφιδωτό ενός εμφυλίου πολέμου. Ενός πολέμου που εμπεριέχει την οδύνη, αλλά και την αυταπάρνηση και την ελπίδα της εφόδου προς τον ουρανό».
Τα επίμονα ερωτήματα απαιτούν επίμονες απαντήσεις και στο τι είναι η πατρίδα μας; μία είναι η απάντηση: ο ποιητής. Στα αδιάκριτα «γιατί;», «πως;» η ιδιότητα…
Το χαρτί μένει άγραφο, πάντα. Το χαρτί λυγίζει, ραγίζει, μυρίζει καμένη βροχή. Δεν είναι τοξική, χημική, είναι φτιαγμένη από το νερό που παλεύει για τον…
Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz & Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται…
Το πολιτικό μυθιστόρημα δεν είναι μανιφέστο, αλλά ούτε και μύθος. Το πολιτικό μυθιστόρημα είναι αρχαιολογική ανασκαφή! Ο συγγραφέας πρέπει να σκάψει βαθιά, μεθοδικά, υπομονετικά. Πρέπει…