AUDITORIUM: Δημιουργικές μουσικές από την εποχή του εγκλεισμού
Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz& Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται και…
Δεν είναι καθόλου καινούρια τούτη η στήλη. Έκανε την πορεία της για αρκετό καιρό, στο παρελθόν («Δίφωνο», «Jazz& Τζαζ») πέρασε στην διαθεσιμότητα και έρχεται και…
Ο Κας, ένας απ’ τους πρωταγωνιστές των διηγημάτων του Ντένις Τζόνσον, γράφει σε ένα γράμμα του: «Έφτασα πολύ κοντά στην άκρη του γκρεμού κι έπεσα….
«Μαμά ξέρεις πότε θα γίνω μεγάλος άντρας;»
«Πότε;»
«Όταν θα φύγουμε απ’ το Σπίτι Παιδιού και θα μένουμε συνέχεια στις εργατικές κατοικίες»
Το Ένα Τραγούδι Για Την Αρμπόν όχι μόνο διατηρεί τη δύναμη του σχεδόν 30 χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, αλλά καταφέρνει να είναι ίσως και πιο επίκαιρο από τη στιγμή που γράφτηκε. Αυτό βέβαια δεν οφείλεται (μόνο) στον Kay, αλλά και στις συνθήκες που ξυπνούν τέρατα από το παρελθόν και τους ζητούν να αναλάβουν τις ζωές μας. Ας δούμε λοιπόν και εμείς ιστορίες για το πως θα τα σκοτώσουμε ξανά.
Πρώτη του μήνα, του Ιουνίου, η πρώτη της Κατερίνας, της Γώγου. Κι ύστερα αυτοκτονία, αιώνια απορία, δοκιμασία που κάποτε θα δικαιωθεί. Τη θυμόμαστε. Πάντα. Τον…
Μια άλλου τύπου αξιολόγηση, που είναι λιγάκι πιο κοντά στο τι εννοούμε όταν μιλάμε για κινηματογραφική κριτική.
Έχουμε να κάνουμε με μια ταινία, μια ταινία με απόψεις των δημιουργών της για την ποίηση, για την εποχή μας, που έχει ως αναφορά τον Νίκο Καρούζο, την ποίηση του και την εποχή του. Κι αυτό είναι πραγματικά το σημαντικό. Είναι κάτι νέο. Όχι μια αποβαλσαμοποίηση του ποιητή. Θα το θέσω διαφορετικά: Δεν θέλω να μάθω π ο ι ο ς είναι ο Καρούζος αλλά γ ι α τ ί είναι ο Καρούζος.
Το μυθιστόρημα του Ματιέ, πολυπρόσωπο, πολύχρωμο, ζωντανεύει εύστοχα τη σταδιακή φθορά μιας εποχής που αποτέλεσε τη μετάβαση στο παγκοσμιοποιημένο σήμερα. Ωριμος λόγος, ακρίβεια κινήσεων και αφήγηση γεμάτη αγωνία και ένταση.
Δυο βιβλία, δυο εξομολογήσεις. Το ένα ισπανόφωνο νουαρ και το άλλο μονόλογος, ελληνικός. Το πρώτο σκληρό, βίαιο, γεμάτο περιπέτεια και το δεύτερο πικρό, στενάχωρο, αδυσώπητα ειλικρινές. Αμφότερα όμως εξομολογητικά.
Μετά τη προηγούμενη τριπλή ηλεκτρονική πρόταση, εν μέσω της καραντίνας, η στήλη επανέρχεται με ακόμη τρεις δίσκους αιθέριας ροκ , όπως είναι το άλμπουμ των Kenny Freq “OST 17-18 the Hall”, electro-rock διάστασης του “Outside Forever” (συμβολικός τίτλος στη περίπτωση μας) του Vagina Lips και των post αναζητήσεων των Neon με το δυστυχώς τελευταίο τους άλμπουμ “Riverbank”.