“Η Ευτυχία” της αποδόμησης της πυρηνικής, μικροαστικής οικογένειας
Σε έναν κόσμο γεμάτο από προκατασκευασμένες εικόνες ευτυχίας, είναι ενδιαφέρον να διαλύεις τα κλισέ.
Σε έναν κόσμο γεμάτο από προκατασκευασμένες εικόνες ευτυχίας, είναι ενδιαφέρον να διαλύεις τα κλισέ.
Η ποιητικότητα και ο λυρισμός χαρακτηρίζουν αυτά τα έργα, ο Κλιμτ συνδύασε την ιαπωνική τέχνη, τις επιρροές από Βαν Γκογκ, Σεζάν, την παράδοση της αυστριακής τοπιογραφίας αλλά και τον προσωπικό βιεννέζικο μοντερνισμό του.
Το πρώτο Toy Story ήταν φαινομενικά μια πάλη εποχών, αμφότερες από τις οποίες υποτάσσονται τελικά στην εμπορευματική λειτουργικότητα και τις (αμερικάνικες, συντηρητικές) οικογενειακές αξίες. Όπως τα 80s νοσταλγούσαν τα 50s και τα 00s νοσταλγούν τα 90s, όλα τελικά νοσταλγούσαν την κανονικότητα και μια ένδοξη παιδική συνθήκη τελειότητας που είναι αναμφίβολο αν υπήρξε ποτέ.
Το Ψηφιδωτό είναι ένα ακόμα κομμάτι στην πορεία δημιουργικής ωρίμανσης των ελληνικών κόμικ που είναι ιδιαίτερα αισθητή τα τελευταία χρόνια. Είναι ένας πρωτότυπος τρόπος αφήγησης που διαλέγεται με το παρελθόν χωρίς να νιώθει το άγχος να το διεκδικήσει στα πλαίσια μίας φανταστικής «ελληνικότητας».
Η έκθεση Jeff Wall προσφέρει μια οικεία συνεύρεση με το έργο του δημιουργού-αναμορφωτή. Η έκθεση αποτελεί μια συγκροτημένη επισκόπηση των φωτογραφιών και διαφανειών του καλλιτέχνη και περιλαμβάνει μερικά από τα πιο γνωστά του tableaux.
Tο άλμπουμ αντανακλά τις σκέψεις του δημιουργού του για το ΕΝ ως την πηγή όλων των εκφάνσεων της Ύπαρξης και του Χρόνου και το πώς όλα πηγάζουν από το ΕΝ και επιστρέφουν σε αυτό.
Η έκθεση επικεντρώνεται στην πόλη της Αθήνας και το διαρκώς εξελισσόμενο εικαστικό της τοπίο με τους αναρίθμητους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους καλλιτεχνών, τις διατομεακές συνεργασίες και εκδηλώσεις και την ασίγαστη ενέργεια που έχει προσελκύσει πολλούς μη έλληνες καλλιτέχνες να εγκατασταθούν εδώ.
Οι χαρακτήρες του Πουί είναι ακραίοι σε ό,τι κάνουν, ακατανόητοι από πολλές απόψεις αλλά βαθιά ανθρώπινοι, πνιγμένοι μέσα σε αδιέξοδα που αναγνωρίζουμε — ακόμα και αν δεν τα αντιμετωπίζουμε με αυτό τον τρόπο.
Δεν υπάρχει λόγος όμως να τους λυπηθούμε γιατί, όπως λέει και ο πρωταγωνιστής, ο «Σπινόζα»: «βρήκα μία ρωγμή, βίωσα μία ρωγμή κι είμαι ευτυχής που την απόλαυσα μέχρι θανάτου»
Θέματα από την καθημερινή ζωή (ρωπογραφίες) και εσωτερικά σπιτιών γεμάτα γαλήνη και αρμονία λουσμένα σε ένα απαλό φως, το οποίο εισέρχεται στο χώρο από ψηλά παράθυρα ή φεγγίτες και προσδίδει μια μυσταγωγική ατμόσφαιρα.
Ο Χάινριχ Μπελ με μια αφήγηση που διέπεται από ειρωνεία και οικονομία δείχνει πεντακάθαρα το πραγματικό πρόσωπο της αστικής εξουσίας που διαχειρίζεται τον καπιταλισμό. Ψυχρά, χωρίς πάθος, μεθοδικά και με δομή παρουσίασης πρακτικών ανάκρισης.