Dilettanti | Ομαδική έκθεση φωτογραφίας | 04.02.2019
Πως προσδιορίζεται ο επαγγελματίας κατ’ αντιδιαστολή με τον ερασιτέχνη στο πεδίο των τεχνών όπου κυριαρχεί μια παράδοξη (με οικονομικούς όρους) πραγματικότητα; Όπου η προσφορά είναι…
Πως προσδιορίζεται ο επαγγελματίας κατ’ αντιδιαστολή με τον ερασιτέχνη στο πεδίο των τεχνών όπου κυριαρχεί μια παράδοξη (με οικονομικούς όρους) πραγματικότητα; Όπου η προσφορά είναι…
Ακολουθώντας την ίδια λογική με τα αρχιτεκτονικά κλουβιά –αποτελεί άλλωστε τη συνήθη καλλιτεχνική πρακτική της– η Ποταμιάνου αποδομεί και ανασυνθέτει στο δικό της ανατομικό τραπέζι τα ιδιοποιημένα αριστουργήματα της τέχνης. Στα πρωτότυπα/τυπωμένα πορτρέτα γυναικών, επεμβαίνει με στοιχεία κολλάζ: φυσιογνωμικές λεπτομέρειες από γνωστές προσωπογραφίες ανδρών. »
Η Creo Dance Company παρουσιάζει για δεύτερη χρονιά στην Αθήνα την παράσταση χορού «Βορεάδες» στο Θέατρο Ροές (Ιάκχου 16, Γκάζι) στις 4, 11, 18 και…
Τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο Guardian ζωγραφίζουν ένα ζοφερό πορτρέτο γυναικών καλλιτεχνών που εκτίθενται σε μεγάλες αίθουσες τέχνης, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο εξωτερικό. Όμως τα πράγματα αλλάζουν;
Η Αμερική του ’60, η jazz και οι καλοζυγισμένες ερμηνείες συνθέτουν μια καλαίσθητη αλλά μέτρια δραματική κομεντί που κινείται με ασφάλεια μέσα στα ίδια της τα όρια.
Το βιβλίο του Στόκερ μας έδωσε το απόλυτο κακό, την ατμόσφαιρα του τρόμου, την εικόνα του ανήμπορου ανθρώπου απέναντι σε υπερφυσικές, μη ανθρώπινες δυνάμεις. Η αέναη σύγκρουση “καλού-κακού” πήρε τη μορφή που έπρεπε, που της άξιζε.
Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε φοιτητές κοινωνιολογίας και ανθρωπολογίας, σε σπουδαστές κινηματογράφου αλλά και σε όσους αγαπούν τις διαφορετικές εκφράσεις του σινεμά.
Γυναίκες, γραίες, μικρές, μεγάλες, παιδιά, κορίτσια, μάνες, σύζυγοι, κόρες, εγγόνια, εργάτριες, θεοσεβούμενες, πιστές, άπιστες, δραστήριες, νοικοκυρές, όλες απέναντι σε μια κοινωνία που τις θέλεις υποταγμένες, ήσυχες και με μόνο προορισμό τον γάμο και την τεκνοποιία. Ο Παπαδιαμάντης μέσα από τις ηρωίδες του.
Ο Γελασάκης το έργο και τον άνθρωπο θέλει να μας γνωρίσει. Απλό και όχι πρωτόγνωρο. Υπάρχει όμως μια διαφορά. Δεν “βρίσκει” ο Καββαδίας τον Γελασάκη, αλλά ο Γελασάκης τον Καββαδία. Ο συγγραφέας-ερευνητής δεν μένει σε αυτό που υπάρχει, αλλά ψάχνει αυτό που δεν έχουμε δει, διαβάσει, δεν υπάρχει δηλαδή για μας.
Αν και δεν είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που ο Μπάμπης δραστηριοποιείται στο χώρο της σκηνικής μουσικής και της μουσικής για τον κινηματογράφο, το «Βορεάδες» αποτελεί μία από τις λίγες φορές που το αποτέλεσμα της δουλειάς του αυτής καταγράφεται και δισκογραφικά.