Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων: «Κρίκος» αλληλεγγύης
Οι αρχαιολόγοι γίνονται ακόμη ένας κρίκος στην αλυσίδα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, μετατρέποντας την έδρα τους σε χώρο πολύμορφων εκδηλώσεων ενίσχυσης.
Οι αρχαιολόγοι γίνονται ακόμη ένας κρίκος στην αλυσίδα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους μετανάστες, μετατρέποντας την έδρα τους σε χώρο πολύμορφων εκδηλώσεων ενίσχυσης.
«Δεν θεωρούμε ότι πρέπει ή ότι μπορούμε να υποκαταστήσουμε το κράτος από την ευθύνη του να διασφαλίσει τις συνθήκες ζωής των προσφύγων (…) Είμαστε όμως μέλη ενός λαού που δείχνει την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες με κάθε τρόπο (…)».
Το αριστούργημα του Όσκαρ Ουάιλντ «Ο Εγωιστής Γίγαντας» γίνεται θεατρικό έργο για την απλότητα του εγωισμού και τη δυσκολία της αγάπης και αυτή την Κυριακή μας καλεί να προσφέρουμε τρόφιμα και παιχνίδα για τους πρόσφυγες, αντί εισιτηρίου.
«Οι γειτονιές της προσφυγιάς ανοίγουν τις πόρτες στους κατατρεγμένους της γης και πετάνε στα σκουπίδια τους φασίστες (…) οι μετανάστες και οι πρόσφυγες δεν είναι οι εχθροί μας (…) Ξένοι και εχθροί είναι αυτοί που γεννούν την φτώχεια και το ξεριζωμό (…)».
Ο περισσότερος κόσμος στην Ολλανδία έχει σοκαριστεί από το μέγεθος του δράματος των προσφύγων και θέλει η κυβέρνησή του να πάρει ανθρωπιστικά μέτρα. ‘Ομως η κριτική που ασκεί στην κυβέρνησή του και στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν φαίνεται να έχει ωριμάσει τόσο ώστε να φέρει και αποτελέσματα.
Η Ευρώπη αντιμετωπίζει τους ξένους της με «φιλόξενη» διάθεση, «μεταλαμπαδεύοντάς» τους τις αξίες και τον πολιτισμό με «αλφαβητάρια» της καθημερινότητας…. που προσβάλουν τη νοημοσύνη και την ανθρωπιά.
Με αίτημα να καταργηθεί η αντιπροσφυγική συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας και να μην περάσει το νομοσχέδιο εφαρμογής της διαδηλώνουν φοιτητικοί σύλλογοι, σωματεία και συλλογικότητες, μαζίμε πρόσφυγες και μετανάστες.
Το βελγικό κράτος «διαχειρίζεται» το προσφυγικό δράμα με καταστολή, «χάϊδεμα» της ακροδεξιάς και παραχώρηση των όποιων δομών διαθέτει για την στέγαση των προσφύγων, σε ιδιώτες. Μόνη αντίσταση η αδύναμη βελγική αριστερά και τα κινήματα αλληλεγγύης. Οι οποίοι, πάντως, επιμένουν, παρά και ενάντια στα εμπόδια.
Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες χρησιμοποιούνται, αφενός άμεσα, ως απελπισμένο, εύκαιρο, πάμφθηνο εργατικό δυναμικό, αφετέρου, ως «σκιάχτρο» έναντι των εργατικών τάξεων των χωρών προορισμού για να μην τολμήσουν να απαιτήσουν και να διεκδικήσουν το παραμικρό.
Η σκλήρυνση της κρατικής καταστολής που ακολούθησε τις επιθέσεις στο Παρίσι και η υιοθέτηση, από την Ευρωπαϊκή Ενωση, απάνθρωπων αντιπροσφυγικών, αντιμεταναστευτικών μέτρων είναι η, καθόλου μακρινή, υπόμνηση για το ποιος πραγματικά οφελείται από ανάλογα μακελειά.