«Το αιγυπτιακό γραμματόσημο» που γράφτηκε το ’27- ’28, αλλά αναφέρεται στους πρώτους μήνες του 1917, μετά την πτώση του Τσάρου, στην διακυβέρνηση Κερένσκι, λειτουργεί ως ένα μακροσκελές ποίημα. Πρόκειται για μια κρυπτογραφική νουβέλα που ευτύχησε στην μεταφορά της στα ελληνικά.
Πάνω από τρεις δεκαετίες δημιουργικής δουλειάς για τους αυστραλούς μουσικούς Chris Abrahams, Tony Buck και Lloyd Swanton που παίζουν μαζί ως The Necks -μουσικές με σήμα κατατεθέν την κυκλικότητα, την απλότητα και την υπομονή. Ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί τρόπο δημιουργίας χωρίς ποτέ να λείπουν πλείστα όσα μουσικά στοιχεία από διαφορετικά στιλ.
Δεν είναι μόνο ο δυνατός ρυθμός, οι φοβερές μελωδίες, που σκάλωσαν εντός μας, είναι και τι αντιπροσωπεύουν οι μουσικοί αυτοί διότι ως καλλιτέχνες μιας αυθεντικής κουλτούρας του Δυτικού Πολιτισμού εξέφρασαν ένα συλλογικό υποσυνείδητο. Το πρώτο μέρος μιας λίστας με δίσκους που επανακαθόρισαν την μουσική μας πραγματικότητα.
Η δεκαετία του ’60, όπως συμβαίνει συχνά σε περιόδους κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής, ήταν συγχρόνως μια εποχή μεγάλης καλλιτεχνικής άνθισης. Όλες οι τέχνες άκμαζαν, οι εκδόσεις, το θέατρο, ο κινηματογράφος, αλλά πάνω απ’ όλα η μουσική, το περιούσιο μέσο της δεκαετίας. Οι Beatles, οι Stones, oι Who, oι Doors, ο Μπομπ Ντίλαν, o Πολ Σάιμον και δεκάδες άλλοι καλλιτέχνες (δημοφιλείς και σοβαροί) μετέτρεψαν την φολκ, το ροκ, το ριδμ-εντ-μπλουζ, ακόμα και την κάντρι, σε μια μορφή διαμαρτυρίας.
Παρότι το όνομα παραπέμπει στην τζαζ, το Χάρης Λαμπράκης Quartet δεν είναι ένα τζαζ κουαρτέτο με την κλασική έννοια του όρου, αλλά το σχήμα τεσσάρων ταλαντούχων μουσικών που τους αρέσει να αυτοσχεδιάζουν και να αλλάζουν διαρκώς.
Φοβερή περίπτωση αυτός ο Φρεντερίκ Ανρί Φαζαρντί– κατά κόσμο Ρολλάν Μορώ- σχετικά άγνωστος στην Ελλάδα, πλην τριών βιβλίων του που κυκλοφορούν. Γεννήθηκε το 1947 στο…
Ένα άκρως ενδιαφέρον σχήμα από την Θεσσαλονίκη, οι Magnanimus Trio, με την τρίτη δισκογραφική κυκλοφορίας τους, “No Time” δείχνουν, πλέον, να υπερβαίνουν τα στενά όρια…
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.
Όσα πιο πολλά κατανοείς και γνωρίζεις, τόσο περισσότερο συνειδητοποιείς την πολυπλοκότητα των καταστάσεων και των ανθρώπινων συμπεριφορών. Καμιά φορά η γνώση αυτή σε φέρνει σε θέση θεατή, ενός ατόμου δηλαδή αποτραβηγμένου, παροπλισμένου. Υπάρχει όμως πάντα η θέληση για δημιουργία. Αυτή είναι που υπερβαίνει τα εμπόδια. Και η υπέρβαση κρύβει μέσα της την έννοια της αισιοδοξίας.
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.