Αντώνης Ν. Φράγκος

Γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιολογία στην Ιταλία και στην Ελλάδα. Παράλληλα, έπαιξε ως μουσικός παραγωγός σε πολλά ραδιόφωνα για πολλά χρόνια και έγραψε ως μουσικός κριτικός σε μια σειρά περιοδικά. Αυτό συνεχίζει μέχρι και σήμερα.

03/01/2017

Leo Perutz: «Ο μαιτρ της Δευτέρας Παρουσίας»

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος

Ο Πέρουτς ενσωματώνει αισθητικά και ψυχολογικά το εξπρεσιονιστικό στιλ παίζοντας με σειρά μικρών αινιγμάτων στην πορεία της ιστορίας κλείνοντας το μάτι στον αναγνώστη, ότι όλο τούτο το – κλειστοφοβικό αλά Κάφκα – παιγνίδι δεν αφορά αποκλειστικά την ανεύρεση του ενόχου αλλά τις διαθέσεις μιας χώρας που ταλαντευότανε ανάμεσα στο ένδοξο παρελθόν της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας και το ζοφερό μέλλον της ολοκληρωτικής συντριβής της από νέες αδυσώπητες κοινωνικά δυνάμεις.

02/01/2017

5 + 5 δίσκοι που μας αφήνει το 2016

Γράφουν: Αντώνης Φράγκος, Μάκης Δαβιλάς και Μιχάλης Παπαμακάριος

Αφήνοντας πίσω μας το «καταραμένο», για το χώρο της μουσικής, 2016, θυμόμαστε 10 δίσκους, πέντε από τη διεθνή σκηνή και πέντε από την εγχώρια που, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις.

30/12/2016

Νάννι Μπαλεστρίνι: Σάντοκαν, η ιστορία μιας κοινωνίας που χρειάζεται την Καμόρα

Γράφει ο Τηλέμαχος Δουφεξής - Αντωνόπουλος*

Η Καμόρα είναι το αθέλητο αλλά προϋπολογισμένο προϊόν μιας διπλής αποτυχίας: της κρατικής ανεπάρκειας του προνοιακού κράτους και της οικονομικής ένδειας που υφίσταται εντός της κοινωνίας της αφθονίας. Η Καμόρα, επίσης, είναι το αποτέλεσμα μιας ταξικής αντιπαλότητας όπου η προλεταριακή συνθήκη μετασχηματισμένη σε ταξικό μίσος δεν μετατρέπεται σε συνείδηση και δημιουργικότητα, αλλά, όπως παντού όπου το μίσος κυριαρχεί, στο αντίθετό του

22/12/2016

Άρης Μαραγκόπουλος: Ο εξαιρετικός βίος του Πολ Λαφάργκ και της Λόρας Μάρξ

Την συνέντευξη πήρε ο Αντώνης Φράγκος

Με ένα έργο ποταμό, ο Άρης Μαραγκόπουλος – με πολλά χρόνια καταξιωμένης θητείας στο συγγραφικό έργο, κοινωνικά ενταγμένος – επανέρχεται στο θέμα που αναφορές έχει κάνει σε πολλά βιβλίου του: τον εξαιρετικό, από πολλές απόψεις, βίο του Πολ Λαφάργκ και της Λόρας Μάρξ. Τη ζωή και τις ιδέες τους σε μια εποχή όπου διαμορφωνόταν η νεώτερη ιστορία της Ευρώπης και η γένεση του σοσιαλιστικού προτάγματος.

20/12/2016

Auditorium

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος - Auditorium

Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.

18/12/2016

Νέα Λατινοαμερικάνικη Γραφή

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος

Πρόκειται για τρεις λογοτέχνες της Λατινικής Αμερικής – Αλεχάντρο Σάμπρα από την Χιλή, Κανέκ Σάντσες Γκεβάρα από την Κούβα και Χόρχε Γκαλάν από το Σαν Σαλβαδόρ – όλοι τους γεννημένοι στην διετία 1974-75 και μεταφρασμένοι εξαιρετικά από τον Αχιλλέα Κυριακίδη. Ακολουθούν διάφορες σχολές (μαγικό ρεαλισμό, εκλεκτική λογοτεχνία, μπορχεσιανό στιλ κ.α.) χωρίς ταυτίζονται με καμία, ιστορώντας, παράλληλα, τα κοινά των τόπων τους.

05/12/2016

Caryl Ferey, ένας μάρτυρας των κολάσεων αυτού του κόσμου

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος - Φωτό: Jenny Air

Η γκετοποιημένη κοινωνία των Μαορί φανερώνεται σε όλη της την “μεγαλοπρέπεια”. Αιώνες απομόνωσης από τους λευκούς αποικιοκράτες έσπρωξαν την φυλή σε ακραίες καταστάσεις και μυστικισμούς με κυρίαρχο συναίσθημα την δίψα για “Ούτου”, για εκδίκηση δηλαδή. Μέσα σε αυτό το σκηνικό όπου οι φόνοι, δίκην αρχαίας τραγωδίας, διαδέχονται ο ένας τον άλλον και οι βίαιες τελετουργίες καλά κρατούνε, ο Ferey ζωγραφίζει ένα ζοφερό κοινωνικό πλαίσιο.

01/12/2016

Μάρκος Άνα: «Vale la pena luchar» (Αξίζει τον κόπο να μάχεσαι)

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος

Πέθανε πλήρης ημερών, στα 96 του – 24 Νοεμβρίου – ο παλαίμαχος κομμουνιστής Μάρκος Άνα. Πρόκειται για τον πολιτικό κρατούμενο με τα περισσότερα χρόνια φυλακής στην ιστορία της Ισπανίας, από την δικτατορία του Φράνκο.

29/11/2016

Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ: Ο «Αναβρασμός» των παλαιών του χρόνων

Γράφει ο Αντώνης N. Φράγκος

Τούτες οι σκόρπιες σημειώσεις αυτοαναφοράς ενέχουν μεγάλο ενδιαφέρον όχι όσο τόσο για τις όποιες εμπειρίες και αποκαλύψεις που μεταφέρουν όσο για τον τρόπο αποδόμησης των «πολιτικών φαντασιώσεων» της ένδοξης εποχής, τις οποίες ενστερνίσθηκε κάποτε και ο Εντσενσμπέργκερ.