Μιχάλης Παπαμακάριος

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…

Renegade Instruments: X

Ένας ακόμη ενδιαφέρων δίσκος από μέλος της κολεκτίβας του Hip hop καφενέ του Περιστερίου, αυτή τη φορά όχι με τους ράπερ στο πρώτο ρόλο, αλλά με ένα dj παραγωγό, τον Renegade Instruments.

Ανδρέας Ασημακόπουλος: «Οι απίστευτες περιπέτειες του κυρίου Μανιτάρη Κάπα»

Το «Οι απίστευτες περιπέτειες του κυρίου Μανιτάρη Κάπα» είναι ένα βιβλίο αντίστασης και κριτικής. Αντίστασης στον ολοκληρωτισμό, ειδικά όταν αυτός συνδυάζει τη δικτατορία των μεγάλων εταιρειών με τον πολιτικό ολοκληρωτισμό και την δύναμη της τεχνολογίας, της παραπλάνησης και της λήθης.

«Βίοι Παράλληλοι»: «Κήποι Κρεμαστοί»

Ενας βαθιά ανθρώπινος και ζεστός δίσκος, έκφραση της συναισθηματικής και καλλιτεχνικής ωριμότητας των δύο συντελεστών του, ανοικτός σε ήχους και επιρροές, εγχώριες και άλλες, χωρίς μουσικές και στιχουργικές εμμονές.

Mixtape: Remember Remember The 6th of December

Τραγούδια για τις «μέρες του Αλέξη». Πατήστε το “play” όσες περισσότερες μπορείτε και στη συνέχεια μην διστάσετε να κατεβείτε στο δρόμο…

«Chickn»: Art Rock προδιαγραφές από ένα πειραματικό τρίο

Οι ίδιοι ονομάζουν τη μουσική τους «Jetztzeit rock». «Έναν ήχο – άλμα στον ελεύθερο ουρανό της ιστορίας». Τα άλματα είναι δύσκολα εγχειρήματα και θέλουν προσοχή και οι ουρανοί μπορούν να περιμένουν. Ωστόσο εδώ στη γη οι Chickn κάνουν ένα art rock βήμα ελευθερίας και πειραματισμού και αυτά τα δύο στοιχεία πάντα στη τέχνη αλλά και τη ζωή σε καλό μας έβγαιναν.

Gravitysays_i: Quantum Unknown

Υπάρχουν κάποια συγκροτήματα της νεότερης γενιάς της εγχώριας ροκ παραγωγής που εκφράζουν με τον καλύτερο τρόπο την τάση για άνοδο του καλλιτεχνικού πήχη και του ανοίγματος στον παγκόσμιο χωρικά και (δια)χρονικά ήχο. Αναμφίβολα οι Gravitysays_i, παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτή τη τάση.

Dr. Albert Flipout’s one CAN band (aka Mickey Pantelous): «Don’t You Call My Name»

Ο Ελληνοδανός, Mickey Pantelous, είναι ένας μουσικός – «μια μπάντα μόνος του» ή για να είμαστε πιο ακριβείς, μαζί με το μόνιμο τα τελευταία χρόνια συνεργάτη του, τον θρυλικό Dr. Flipout (το τενεκεδάκι κρουστό που είναι προσκολλημένο στο αριστερό πόδι του Mickey εκτελώντας χρέη ταμπούρου) με τον οποίο συναποτελούν το project «Dr. Albert Flipout’s one CAN band». Αυτή η ιδιαίτερη μπάντα, πιστή στο πνεύμα και το χαρακτήρα των μπλουζ σε όλη τους την ευρύτητα, μας παραδίδει έναν ακόμη δίσκο, τον «Don’t You Call My Name».

«Διάφανα Κρίνα»: Το «σάουντρακ» μιας παρέας…

Σκοπός μας δεν είναι να αφηγηθούμε τη ιστορία των «Διάφανων Κρίνων». Είναι να ξαναστοχαστούμε αυτά που έκαναν αυτήν την μπάντα τόσο ιδιαίτερη, αυτά που μας έκαναν να σιγοτραγουδάμε τον «Μπλε Χειμώνα», το «Κέρνα», τους «Δαίμονες», το «Βάλτε να πιούμε» και το «Τελευταίος Σταθμός». Να θυμηθούμε μια μουσική που μας κράτησε συντροφιά για 18 χρόνια και θα μας κρατά για πάντα. Μια μουσική που δεν ήταν τίποτα παραπάνω από «το σάουντρακ της παρέας μας»…

«Gioumourtzina»: «Blakk Metall»

Αλλεπάλληλες εικόνες σε καταλαμβάνουν στο άκουσμά του, με αποτέλεσμα, το «Blakk Metall», να ακούγεται σαν ένα σάουντρακ του σύγχρονου, αστικού μητροπολιτικού ιστού, αλλά και της τάσης φυγής και λύτρωσης από αυτόν.

Το mixtape του «Περιοδικού»: Ασπρουλιάρη άκου!

Το Black Power Movement δεν ήταν μόνο ένα κοινωνικό, φυλετικό και πολιτικό κίνημα. Αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκατοντάδες μουσικούς και καλλιτέχνες, διαμορφώθηκε και ως ένα πολιτιστικό ρεύμα, το οποίο συνέβαλλε καθοριστικά στη πιο δημιουργική περίοδο της μαύρης μουσικής την δεκαετία του 60, του οποίου η κληρονομιά φτάνει μέχρι και τις μέρες μας που το Black Lives Matters αναδεικνύει το πόσο ανολοκλήρωτα έχουν μείνει τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις εκείνης της εποχής.