Μιχάλης Παπαμακάριος

Κατά βάθος θα ήθελε να παίζει μουσική, αλλά επειδή αυτό το τρένο χάθηκε, γράφει για αυτή και βέβαια όχι από επάγγελμα αλλά από πάθος. Έπειτα από πολυετή θητεία σε περιοδικά και εφημερίδες κατέληξε στο απάνεμο(;) λιμάνι του toperiodiko.gr…

ΤΗΕ ΒΟΥ: «’Ετοιμοι 1»

Μετά την «Ηλιοθεραπεία», μια γροθιά στο στομάχι του μουσικού καθωσπρεπισμού που πολλές φορές χαρακτηρίζει ακόμα και τη ροκ κοινότητα και το αγγλόφωνο «American Unicorn», o The Boy επιστρέφει στον ελληνικό στίχο και στα πράγματα πoυ έχουν στοιχειώσει τη γενιά του αλλά όπως φαίνεται όχι μόνο αυτήν.

«Spinball»: «Shadows»

Το άλμπουμ μπορεί να έχει μόνο οκτώ κομμάτια και να κρατά 42 λεπτά, αλλά σε αποζημιώνει συνθετικά, εκφραστικά, εκτελεστικά. Τί άλλο να ζητήσεις δηλαδή;

Θάνος Ανεστόπουλος: Ας κλείσει της ψυχής σου το πηγάδι….

Λένε ότι όταν πεθαίνει κάποιος βλέπει σε απειροελάχιστο χρόνο όλη του τη ζωή να περνάει μπροστά του. Δεν μπορώ να ξέρω αν ισχύει κάτι τέτοιο. Είμαι όμως σίγουρος ότι ισχύει κάτι άλλο. Όταν πεθαίνει κάποιος δικός σου άνθρωπος, όλη σου η ζωή μαζί του περνάει μπροστά από τα μάτια σου κι εσύ Θάνο ήσουν και θα είσαι για πάντα ένας δικός μας άνθρωπος.

«George Spanos Trio»: «Blue Passion»

Ενας δίσκος που χαίρεσαι να ακούς, αφού, συν τοις άλλοις, τα παιξίματα των τριών μουσικών χαρακτηρίζονται από υψηλό τεχνικό επίπεδο.

VINYL: Ιστορίες δισκογραφικής τρέλας

Το σήριαλ κατά μια έννοια αποτελεί ένα ιδεατό βίντεο-κολάζ της μουσικής του δυτικού κόσμου των τελευταίων 50 – 60 χρόνων μέχρι την χρονολογική του τοποθέτηση. Ένα «οπτικοποιημένο σάουντρακ» όλων αυτών που καλώς ή κακώς σφράγισαν τη μουσική που ακούμε μέχρι σήμερα.

INFINIK: «Το τέλειο έγκλημα»

Εχουμε να κάνουμε με ένα hip hop δίσκο, κοινωνικά επίκαιρο και μουσικά δουλεμένο, ο οποίος ακούγεται αβίαστα και κάποια κομμάτια του σε καλούν να τα ακούσεις ξανά και ξανά.

«Revolted Masses»: «Age of Descent»

Η δουλειά τους δίνει ισχυρές ενδείξεις για το πώς μπορεί να πορευτεί, κοινωνικό – πολιτικά, αυτό το ιστορικό και μαζικό μουσικό ρεύμα του metal στις σύγχρονες εκδοχές του.

«Playground Theory»: «Connect the dots»

Σε μια άλλη κοινωνική και πολιτιστική κατάσταση ελευθερίας, δίσκοι σαν το «Connect The Dots» θα μπορούσαν να είναι το δικό μας μέινστρημ.

Σπύρος Γραμμένος: «16»

Ο Γραμμένος καταρχήν είναι μουσικός. Μουσικός με ποικιλία επιρροών και αναφορών, όπως αποδεικνύει και το τρίτο του άλμπουμ, με τον τίτλο «16»