The Woodcutter Story στο 63ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης)
Ορίστε λοιπόν η ανθρώπινη κατάσταση με διανοητικό, κυνικό, χιουμοριστικό, τρυφερό και σκοτεινό τρόπο. Σινεμά. Όσο αποδραματοποιημένο, άλλο τόσο δραματικά έντονο και αληθινό.
Βιαστικές σκέψεις για τον Godard
Με την φυγή του Godard μοιάζει να πέθανε (ξανά) ο κινηματογράφος και η εποχή του. Και υπάρχει η αίσθηση πως οι μόνοι που έμειναν να μας «μιλάνε» είναι οι μέτριοι. Θεσμικοί, πρωθυπουργοί, υπουργοί και παράγοντες, οι κάθε φορά παρατρεχάμενοι και διάφοροι ακόλουθοί τους. Μοιάζει να πέθανε λοιπόν ξανά ο κινηματογράφος αλλά ασφαλώς θα ξαναγεννηθεί όπως κάθε τι που έχει πέσει καλή σπορά επάνω του.
Οι «προστάτες» ιμπεριαλιστές της Ουκρανίας και του κόσμου ολόκληρου
Γι’ αυτό έχουμε χρέος σαν άτομα, σαν εργαζόμενοι και σαν λαός μπροστά σε αυτόν τον πόλεμο και αυτή την εισβολή. Χρέος να αναλογιστούμε τι σημαίνει να έχεις «προστασίες», οικονομικές, στρατιωτικές, πολιτικές και πολιτιστικές. Τι σημαίνει να έχεις επιλέξει το ΝΑΤΟ συνειδητά, τους αρχιεγκληματίες δολοφόνους ως προστάτες, θεωρώντας ότι ποτέ κανείς άλλος δεν θα θέσει ζήτημα της πρωτοκαθεδρίας του.
Με αφορμή (και για) την ταινία Last and First Men
Μοιάζει να μας γοητεύει συχνά η εξιδανίκευση της μεταφυσικής και του ιδεαλισμού με κάθε μέσο, όπως εδώ καλλιτεχνικού. Αλλά μήπως θα έπρεπε να το δούμε λίγο ξανά αυτό ακριβώς; Την εξιδανίκευση αυτή ως ένα βαρύ κοινωνικό-ηθικό αποτύπωμα στον σύγχρονο μας κόσμο και κουλτούρα;
Μικρές ιστορίες δήλωσης υποτέλειας στο κράτος
Μπορεί να μην επαναλήφθηκε το εξόχως χυδαίο «Εγέρθητω!» αλλά είναι πολύ μικρή η απόσταση από μια άλλη εντολή που πήραμε στην εκδήλωση για τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο: «Και τώρα, να σηκωθούμε όλοι όρθιοι, γιατί περνάει η Πρόεδρος της Δημοκρατίας».
Τις «χειροποίητες» ανεξάρτητες ταινίες του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης να στηρίζουμε
Το «χειροποίητο» σινεμά γνωρίζει ακριβώς την απήχηση του. Αδιαφορεί για την εμπορική του επιτυχία, αν και φυσικά θέλει και έχει ανάγκη το κοινό του. Ένα κοινό ωστόσο που το καταλαβαίνει και το αγαπάει. Εφόσον αδιαφορεί συνειδητά να έχει «κολεγιές» με τους εμπόρους και στο δημοσιοσχετισμό παίρνει μηδέν, έτσι ακριβώς και οι έμποροι αδιαφορούν για εκείνο. Και μια τέτοια συνθήκη, μια τέτοια άτυπη συμφωνία, αποβαίνει σε τελική ανάλυση, όσο αφορά το ίδιο το καλλιτεχνικό του αντίκτυπο, υπέρ του.
Το TITANE και ο μηδενισμός του ως «πολιτιστική» πρόταση
Το TITANE αποτελεί σύμβολο της σύγχρονης ατομιστικής, εξ’ ορισμού απολιτίκ, λουμπενιάς. Του βιασμού σωμάτων και συνειδήσεων. Του κοινωνικού μηδενισμού και του μισανθρωπισμού ως στάση ζωής.
Δημιουργοί του Διεθνούς Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας μας μιλούν (τελευταίο μέρος)
Τα κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι διοργανώσεις και οι διοργανώσεις δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς τους δημιουργούς. Και όταν λέμε δημιουργούς, εννοούμε τους ανθρώπους πίσω από τις…
Δημιουργοί του Διεθνούς Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας μας μιλούν… (μέρος τρίτο)
Τα κινηματογραφικά φεστιβάλ είναι διοργανώσεις και οι διοργανώσεις δεν μπορούν να υπάρχουν χωρίς τους δημιουργούς. Και όταν λέμε δημιουργούς, εννοούμε τους ανθρώπους πίσω από τις…
Δημιουργοί του Διεθνούς Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Δράμας μας μιλούν… (μέρος δεύτερο)
Μέρος δεύτερο των συζητήσεων με δημιουργούς από το 44ο Φεστιβάλ Δράμας όπου δίνουμε φωνή σε δημιουργούς για όσα αναδείχθηκαν μέσα από τις ταινίες τους και πήραν τον δρόμο τους εκτός, στην επικοινωνία και στη συζήτηση, μέσα στην κοινωνική τους υπόσταση (μέρος δεύτερο)