Με μεγαλή επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι παραστάσεις του «35+1 Χρόνια ΘΟΠΚ«,της Θεατρικής Ομάδας Πανεπιστημίου Κρήτης (Σχολές Ηρακλείου) , που για 35 + 1 συνεχομένα χρόνια τέτοιες μέρες μας ανοίγει τις πόρτες του πανεπιστημίου και μας ταξιδεύει σε άλλα μέρη.
Η αυτοέκδοση της Σιαδώρας Παπαθεοδώρου που απέσπασε δυο βραβεία κόμικ έχει μια παιδικότητα που σε λυγίζει.
Δύο βιβλία τελείως διαφορετικά μεταξύ τους αλλά τόσο ίδια όσο και οι αναφορές τους στον απελευθερωτικό αγώνα της Αλγερίας.
Η πρόβα τελειώνει και μένουν οι αναπνοές, οι εντάσεις, η αγωνία, τα βλέμματα, το χειροκρότημα, η αυλαία που πέφτει, τα φώτα που σβήνουν και ένας άνθρωπος που γυρίζει την πλάτη και φεύγει.
Το The Family of No Man θα είναι ένα από τα βασικά επιμελητικά events που θα λάβουν χώρα στο πλαίσιο του φετινού διεθνούς Φεστιβάλ Φωτογραφίας της Arles και ξεκινά με ένα ανοιχτό κάλεσμα σε καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν τη φωτογραφία και είναι είτε γυναίκες είτε διαφυλικά άτομα.
Η σημαντικότερη συνεισφορά του Κλέε στη ζωγραφική έγκειται στην ίδια την επαναστατική δημιουργική του μέθοδο. Οι Ναζί τον συμπεριέλαβαν στους εκφυλισμένους καλλιτέχνες. Για τον Κλέε η τέχνη ήταν μια διαδικασία όπως η δημιουργία του κόσμου.
Σε μια ταράτσα όπου λειτουργεί και ως καφέ-μπαρ, η ομάδα Bande Apart και ο Αυτοδιαχειριζόμενος Χώρος 2510 σε συνεργασία κατά περίπτωση με άλλες καλλιτεχνικές ομάδες, εγχειρήματα και καλλιτέχνες φιλοδοξούν να δημιουργήσουν ένα πλήρες πρόγραμμα όπου κινηματογράφος και καλλιτεχνικά project θα βρίσκονται σε ένα μόνιμο διάλογο.
Το νέο άλμπουμ του Άκη Μπαρούτα περιέχει 10 τραγούδια, όλα σε στίχους και μουσική δική του. Πρόκειται για μια δουλειά που κινείται στο χώρο του Ελληνόφωνου ροκ, η οποία σου αφήνει μια πολύ θετική αίσθηση. Λόγοι για αυτό είναι καλές του συνθέσεις και η προσωπική του σφραγίδα.
Ο Clement Greenberg γεννήθηκε στις 16 Γενάρη 1909 και πέθανε 7 Μάη 1994. Ως δοκιμιογράφος και κριτικός τέχνης κατοχυρώθηκε ως ένας από τους βασικούς θεωρητικούς και υπέρμαχους της αμερικάνικης μοντέρνας τέχνης του 20ου αιώνα. Αυτός που κατοχύρωσε τελικά την τέχνη που σήμερα θεωρούμε ως κυρίαρχη.
Tο Dear White People βρίσκεται με τον καλύτερο τρόπο εντός της επικαιρότητας στις ΗΠΑ και όχι μόνο. Μέσα σε ένα κλίμα ανόδου του ρατσισμού στον δυτικό κόσμο αλλά και πολύμορφων αντιστάσεων σε αυτόν, καταφέρνει να ισορροπήσει ανάμεσα στη φοιτητική κωμωδία και μία πολύ δουλεμένη παρουσίαση μίας πλευράς της εμπειρίας των μαύρων ως θυμάτων της ρατσιστικής καταπίεσης αλλά και ως ενεργά πολιτικά υποκείμενα.