Οι μεγάλες ηρωίδες της μικρής οθόνης
Μερικές φορές, χρειάζεται απλώς ένα διάλειμμα από το ατέρμονο κύμα καταθλιπτικών νέων ιστοριών και τι είναι καλύτερο από το να περάσεις μια δυο ώρες βλέποντας μερικές kick-ass γυναίκες σειρών;
Μερικές φορές, χρειάζεται απλώς ένα διάλειμμα από το ατέρμονο κύμα καταθλιπτικών νέων ιστοριών και τι είναι καλύτερο από το να περάσεις μια δυο ώρες βλέποντας μερικές kick-ass γυναίκες σειρών;
Πριν 31 χρόνια, ο 24χρονος Cliff Burton, μπασίστας των Metallica, «φεύγει» αιφνιδίως, χάνοντας τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κατά την περιοδεία για την προώθηση…
Ο κλόουν ως κοινωνική φοβία και ως μέσο συνειδητοποίησης. Παρά την μέτρια κινηματογραφική απόδοση, η ιστορία του Stephen King έχει ένα βαθύτατο ιστορικό, πολιτικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο, που η ταινία όπως και η πραγματικότητα επιβεβαιώνει. Κοινωνική τρομοκρατία σε μορφή… τσίρκου.
Ο Μπλε Κομήτης δεν αποτελεί μόνο μια συλλογή νέων ιστοριών από μια ομάδα (πολύ ταλαντούχων) δημιουργών. Πολύ περισσότερο από αυτά, ο Κομήτης αποτελεί μια δουλειά περισυλλογής, ανάλυσης και αγάπης για την 9η Τέχνη που έλειπε.
Το Twin Peaks στέκεται ως ο «μπαμπάς» των σημερινών σειρών υπερπαραγωγών. Έχει ακόμα πράγματα να προσφέρει και το έκανε. Η ελευθερία που δόθηκε στους βασικούς συντελεστές της σειράς (D.Lynch και Μ.Frost) μας έδωσε μερικές από τις πιο περίεργες, όμορφες, ατμοσφαιρικές, αινιγματικές σκηνές της σύγχρονης τηλεόρασης
Ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1948) ποιητής, προσφέρει την εμπειρία και τις γνώσεις του αφειδώλευτα, δίχως φιοριτούρες, δίχως εκζήτηση και επίδειξη. Με ύφος αυτού που συμβουλεύει -και όχι του αυστηρού δασκάλου- αποκαλύπτει το μυστικό του καλού λογοτέχνη και του σοβαρού κριτικού.
Είναι ο Peyman Elahi και είναι 19 χρονών. Βρεθήκαμε ένα πρωί του Αυγούστου και τα είπαμε για τη ραπ, τον πόλεμο, την ποίηση, την Ελλάδα, το City Plaza.
Σκέψεις , συναισθήματα, εικόνες από μια ιστορική συναυλία
Με τον Coltrane η τζαζ μουσική όπως συνηθίζουμε να την αποκαλούμε απογειώθηκε ηχητικά αλλά και κοινωνικά συμβαδίζοντας, στα τέλη του ’60, με τα καλλιτεχνικά κινήματα που ξεσπούσαν σε ολόκληρο τον Δυτικό Κόσμο.
Ο Τσάπλιν θα επέστρεφε στις ΗΠΑ μόνο μία φορά και για λίγο, όταν έλαβε μια ολιγοήμερα βίζα για να παραλάβει το «’Οσκαρ» το 1972. Εξίσου σπουδαία, όμως, είναι και η στάση του στην συνεχή πάλη για εξανθρωπισμό του ανθρώπου.