Προβολές Σεπτεμβρίου στην Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης
Εδώ και πέντε χρόνια οι φίλοι, τα μέλη της λέσχης και οι κάτοικοι των γειτονιών μας έχουν την δυνατότητα να βρεθούν σε ένα πολύ όμορφο…
Εδώ και πέντε χρόνια οι φίλοι, τα μέλη της λέσχης και οι κάτοικοι των γειτονιών μας έχουν την δυνατότητα να βρεθούν σε ένα πολύ όμορφο…
Διαβάζοντας το διακρίνει κανείς την ευφυΐα και το λεπτό χιούμορ να συμβαδίζουν με την έκφραση της βαθιάς βιωμένης προσωπικής ανάγκης για εξέγερση. Το έργο αυτό αποτελεί την πρώτη συγκροτημένη επιδρομή του Μπλέηκ ενάντια στη θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική και φιλοσοφική ορθοδοξία και ταυτόχρονα μία πληθωρική και γεμάτη αυτοπεποίθηση εξαγγελία των αρχών του.
Μάνος Κατράκης…Η πιο επιβλητική φυσιογνωμία του κινηματογράφου, έφυγε σαν σήμερα, στις 2 Σεπτεμβρίου 1984! O Μάνος Κατράκης γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1908 στο Καστέλι Κισσάμου,…
Ελάχιστοι ξέρουν αυτή τη νέα, στην οποία κάποιος εικαστικός αφιέρωσε σ’ ένα από τα περιοδικά της εποχής ένα πορτρέτο, με αφορμή το θεατρικό του Σεβτσένκο. Κυρίες και κύριοι, η δεσποινίς Σαπφώ Νοταρά.
Το Dunkirk είναι ένα αγωνιώδες θρίλερ και τίποτα άλλο. Ένα κενό, αφηγηματικά και θεματικά θρίλερ μαζικής κλίμακας. Αντιπολεμικό, ναι. Μα έχουμε ανάγκη κάτι πέρα από αυτό.
“Η άρνηση της άρνησης” είναι φιλόδοξο αστυνομικό μυθιστόρημα. Καταφέρνει και κερδίζει τον σεβασμό μας, επειδή ταιριάζει την απλότητα του είδους με την ευφυΐα του φιλοσοφικού λόγου.
Όπως φαίνεται, οι εγχώριοι νέοι πρωταγωνιστές του σκληρού rock ήχου έχουν βαλθεί να μας κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο. Μετά το «χτύπημα» των Deaf Radio, είναι η σειρά των Puta Volcano να μας δείξουν ότι το παρόν της ροκ σκηνής είναι εδώ και το μέλλον διαγράφεται ευοίωνο
Ο Kleeberg ενώνει τον φαινομενικά ρηχό κόσμο του θεάματος με αυτόν της πολιτικής και αποδεικνύει ότι οι ιδέες όχι μόνο είναι άφθαρτες, αλλά μπορούν να ανθίσουν και στα πιο απίθανα μέρη. Για τον Kleeberg πρώτα έρχεται ο άνθρωπος και ο χαρακτήρας του και μετά όλα τα υπόλοιπα.
«Ο μαυροντυμένος άντρας έφυγε στην έρημο και ο πιστολέρο τον ακολούθησε». Με αυτή τη φράση ο Στίβεν Κινγκ ανοίγει την αυλαία σε ένα από τα πλέον μεγαλόπνοα λογοτεχνικά έργα των τελευταίων δεκαετιών που τώρα πια θεωρείται κλασικό και, όπως μας εκμυστηρεύεται, είναι η καλύτερη φράση που έχει γράψει ποτέ, πράγμα που φαίνεται ότι δεν λαθεύει.
Ο Miguel Bonnefoy ρίσκαρε και στο “Ταξίδι του Οκτάβιο” έδειξε ότι ξέρει να σέβεται το παρελθόν και να προετοιμάζει το μέλλον του. Το μυθιστόρημα του είναι σαν σκηνή από πίνακα του Γκόγια και είναι πανέμορφο.