Σαμ Σέπαρντ: Η αλήθεια του αντικατοπτρισμού
«Έχεις μια εικόνα για κάποιον και ξαφνικά βλέπεις κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι υπέθετες. Πώς γίνεται αυτό; Αυτό είναι το μυστήριο, αυτό είναι συναρπαστικό»..
«Έχεις μια εικόνα για κάποιον και ξαφνικά βλέπεις κάτι εντελώς διαφορετικό από ό,τι υπέθετες. Πώς γίνεται αυτό; Αυτό είναι το μυστήριο, αυτό είναι συναρπαστικό»..
Απαιτητικές μουσικές για το βαθύ καλοκαίρι
Εδώ, σε αντίθεση με παλιότερα του μυθιστορήματα, ο Ρονκαλιόλο ασχολείται, βεβαίως, με την εμφυλιοπολεμική βία των αρχών των 90’s, μέσα, όμως, από ένα αυτοβιογραφικό τρόπον τινά έργο.
Η “Υπόγεια κόρη” διαθέτει τη χάρη της απλότητας και την ουσία της φαντασίας και του ονείρου. Τίποτα δεν περισσεύει, τίποτα δεν λείπει. Μόνο σεβασμός για την ομορφιά του λόγου και τη ζωή που ξεκινά από τα υπόγεια.
Ο Μάρα είναι εκπληκτικός αφηγητής. Ο λόγος του μοιάζει με το τέλειο μοντάζ. Ξέρει πού ακριβώς θα σταματήσει για να ξεκινήσει η επόμενη ιστορία. Το τέλος κάθε κεφαλαίου σου αφήνει και το ανεξίτηλο σημάδι του το οποίο το κρατάς για να φτάσεις με ασφάλεια στο τέλος
Για πολλά χρόνια, τουλάχιστον μέχρι τα 50’s, ο Ινγκμαρ Μπέργκμαν συνόδευε την υπογραφή του με έναν διάβολο!
Η “Ανατομία κόρης” χαρακτηρίζεται από λιτό, λυρικό λόγο. Πειθαρχημένα λόγια και μια αφήγηση που ισορροπεί ανάμεσα στο συναίσθημα και την ψυχρή λογική. Οι σελίδες του βιβλίου είναι σαν διαδοχικά στοπ καρέ που κρατάνε τη έκρηξη της στιγμής και την ωρίμανση του χρόνου.
Το φωτογραφικό αυτό αφιέρωμα καταπιάνεται με ένα κοινό φαινόμενο των σύγχρονων μεγαλουπόλεων: την ύπαρξη μεγάλων περιοχών στα όρια τους, που φαίνονται να στέκουν εξόριστες από την υπόλοιπη πόλη. Η ασαφής και εκτεταμένη μορφή που παίρνει η πόλη, όταν επί μέρους τόποι της έχουν ελάχιστη συνοχή με το υπόλοιπο σύνολο λέγεται αστική διάχυση.
Η μνήμη σώζει και καθορίζει το μέλλον μας. Οσα έρχονται προστίθενται στα προηγούμενα και ο άνθρωπος, από ένα σημείο και μετά, γίνεται ζωντανή υπογραφή.
Ο Κασέτας δείχνει τις έντονες, όπως φαίνεται «εξωμουσικές» επιρροές του: τις ταινίες φαντασίας ,την απεραντοσύνη της θάλασσας, τα χρώματα του ουρανού και το χάος του διαστήματος. Όλα αυτές οι επιρροές «χρωματίζουν» την ατμόσφαιρα του άλμπουμ, δίνοντας του ταξιδιάρικες όσο και ψυχεδελικές διαστάσεις. Έχει ονοματίσει άλλωστε και τα ίδια τα κομμάτια με ανάλογο τρόπο.