To έβδομο album του one band καλλιτέχνη “Κτίρια την νύχτα” αποτελεί κάτι το πραγματικά ιδιαίτερο από τη εγχώρια μουσική παραγωγή. Τα κομμάτια του «Συγκεκριμένα Διαμερίσματα» διαθέτουν μια σχεδόν σουρεαλιστική γραφή την οποία όμως για ένα απροσδιόριστο (;) λόγο ακούγεται πολύ οικεία. Καλωσορίσατε στα “Συγκεκριμένα Διαμερίσματα”, το soundtrack της Αθήνας.
Το Ρομάντσο παρουσιάζει την έκθεση του Μανώλη Μπαμπούση, Something Stupid, τη Δευτέρα 27 Μαρτίου, σε επιμέλεια Αποστόλη Αρτινού.
Ο Μπαμπασάκης μιμείται, ενίοτε, το ύφος του Μπάροουζ για να καταλάβουμε τον τρόπο έκφρασής του καθώς επιδιώκει μια βιογραφία που δεν θα ακολουθεί τυπικά μια ιστορική γραμμή αλλά θα εκθέτει με καλειδοσκοπικό τρόπο, όπως γράφει ο τίτλος, την πολυπράγμονα και πολυεπίπεδη δράση του αμερικανού συγγραφέα. Μια συνέντευξη με τον συγγραφέα για τον Burroughs.
Ασφαλώς, οι επανεκκινήσεις αγαπημένων συμπάντων από δημιουργούς, χρόνια μετά την εγκατάλειψή τους, συνηθίζεται να είναι το ανάλογο του μύθου του νεκροταφείου ελεφάντων, το μέρος δηλαδη όπου οι δημιουργοί πάνε για να πεθάνουν. Ωστόσο, η περίπτωση του Twin Peaks διαφέρει…
Το πρώτο κόμικ των Ατζαράκη – Καμμένου είναι πολύ επιτυχημένο και φαίνεται ότι το δίδυμο έχει πολύ ταλέντο και διάθεση και πολλά ακόμα να δώσει στο ελληνικό χιουμοριστικό κόμικ.
Tα ονόματα είναι χιλιάδες καθώς, από το βρετανικό και αμερικάνικο ροκ των 60s, το γκαράζ ροκ αλλά και το πανκ της επόμενης δεκαετίας όπως και κάθε μουσικός που σεβότανε εαυτό ξεκινούσε συνήθως με «δάνεια» από το ρεπερτόριο του εν λόγω τραγουδοποιού. Ο Chuck Berry έφυγε αφήνοντας πίσω του την rock ‘n’ roll μουσική ζωντανή.
Η ποίηση της Τζόις Μανσούρ είναι σαν την απρόσμενη καταιγίδα εν μέσω λιακάδας. Σε κεραυνοβολεί και όταν τελικά επιστρέφεις στην κανονικότητα, το πυρωμένο αποτύπωμα της μένει ανεξίτηλο και σε προκαλεί να το ακουμπήσεις. Όταν το πλησιάσεις, θα δεις το χάος μεταξύ έρωτα και θανάτου. Θα αντικρίσεις την ομορφιά όπως είναι: Γεμάτη ψεγάδια, αιχμές, κραυγές, σπαράγματα.
Για μας που δεν ζήσαμε αυτόν τον «πόλεμο» αυτή η ταινία τι σημαίνει; Σε αυτή την ταινία είναι πολλοί αυτοί που διεκδικούν τη ζωή τους αλλά κι αυτοί που λογοδοτούν. Όλοι πρέπει να διαλέξουν πλευρά. Κι ο ίδιος ο θεατής. Πόσο εύκολο είναι να πάρουμε θέση απέναντι σ’ αυτά που συμβαίνουν και πόσο συνειδητοποιούμε και εμείς οι ίδιοι αυτή τη θέση μας; Τι θα κάνουμε εμείς για το νερό;
Η ποίηση δεν χωράει σε «παγκόσμιες μέρες». Τον στόχο της, τον έχει θέσει ο Walt Whitman 150 χρόνια πριν. «Βγάλτε τις κλειδαριές από τις πόρτες! Βγάλτε τις πόρτες απ’ τους μεντεσέδες!» και σε αυτή την γραμμή οι ποιητές (πρέπει να) ανταποκρίνονται. Γιατί αν πεθάνει η ποίηση, θα έχει ήδη πεθάνει ο άνθρωπος.
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.