Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών. Σε αυτή την έκδοση του Auditorium παρουσιάζεται η δουλειά των Jacaszek, Norman Westberg, 1982, Morten Schantz, Daniel Herskedal, Whereswider.
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών. Σε αυτή την έκδοση του Auditorium παρουσιάζεται η σύγχρονη εναλλακτική μουσική σκηνή της Κύπρου μέσα από τα παραδείγματα τεσσάρων δίσκων.
Δεν ξέρω αν φταίει η συνολικότερη γκρίζα έως μαύρη πολλές φορές κατάσταση που ζούμε, προφανώς και έχει μερίδιο ευθύνης, αλλά προσωπικά η ακρόαση του “Half A Century Sun” λειτούργησε σαν ηλιαχτίδα φωτός…
Πως μπορεί να συνταιριάξει ο «αιώνιος» Αλκαίος, με κάποια τραγούδια που γράφτηκαν για μια σκηνή πανηγυριού σε ταινία της Φρίντα Λιάππα, δεκαετίες πριν; Ή ένα παραδοσιακό ριζίτικο κομμάτι, με την δυναμική που εκπέμπουν οι απαγγελίες των μεγαλύτερων μας ποιητών; Μπορούν όμως. Ο Μικρούτσικος το κατάφερε. Γιατί μελοποιεί τον κραδασμό της ένωσης του χθες με το σήμερα, του καθημερινού με το αιώνιο, του ατομικού με το συλλογικό. Μια εκτίμηση του νέου δίσκου, λίγες κουβέντες με τους δημιουργούς.
“Η δίψα” είναι ένα καλογραμμένο αστυνομικό μυθιστόρημα που θα ενθουσιάσει τους πιστούς αναγνώστες του Νέσμπο και του Χάρι Χόλε, αλλά και όσοι τον διαβάσουν για πρώτη φορά θα καταλάβουν γιατί τόσοι πολλοί έχουν “εθιστεί” στη “NESBOMANIA”.
Tο «Τριγυρνώ μες στην Αθήνα» μας προσφέρει μια πιο ολοκληρωμένη ιστορία, που έχει εμβαθύνει στην ατμόσφαιρα της μετεμφυλιακής Ελλάδας και στους χαρακτήρες της, με την Αθήνα της δεκαετίας του ’50 στο επίκεντρο της ιστορίας.
Ο Cobain είχε αγνές προθέσεις και μικροαστικές καταβολές. Απευθυνόταν σε μια κοινότητα ανθρώπων που απαιτούσαν από αυτόν να σεβαστεί μερικές διαχρονικές αξίες: ειλικρίνεια, τιμιότητα και αυθεντικό πάθος. Μια ψυχολογική – αισθητική κοινότητα καταναλωτών ροκ μουσικής. Εκείνο που δεν στάθηκε δυνατό να κατανοήσει είναι πως τέτοιες ομάδες, η επικράτηση της πλήρους εμπορευματικής στάσης απέναντι σε κάθε μορφή μουσικής στο αδηφάγο παζάρι της ποπ, τις αποδόμησε και δεν υπήρχαν. Σκέψεις με αφορμή την μέρα θανάτου του Kurt Cobain.
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών. Σε αυτή την έκδοση του Auditorium παρουσιάζεται η συνέχεια των προτάσεων της θρυλικής δισκογραφικής εταιρίας ECM μέσα από την δουλειά των Ελένη Καραίνδρου, Andrew Cyrille, Jakob Bro, Glauco Venier και Tigran Hamasyan.
Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπουμε απόπειρες που ξεπερνούν την πεπατημένη και μας φέρνουν στην ουσία της τέχνης των κόμικ, τη δύναμη του σχεδίου και τον πλούτο της φαντασίας που δεν έχει ανάγκη από ήχο, κινούμενη εικόνα και, μερικές φορές, ούτε καν κείμενο.
Η Σχολή Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθήνας οργανώνει ημερίδα την Τετάρτη 5 Απριλίου με θέμα «Η εικόνα της πόλης».