Όταν το σχέδιο μιλά για χωροχρόνο, Freud και καπιταλισμό
Πρόκειται για ταινίες animation πολυεπίπεδες και βαθιες που αξίζουν τον χαρακτηρισμό Τέχνη στο έπακρο…
Πρόκειται για ταινίες animation πολυεπίπεδες και βαθιες που αξίζουν τον χαρακτηρισμό Τέχνη στο έπακρο…
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Το εγχείρημα του Garcia δεν είναι εύκολο, διότι θέλει να αποκωδικοποιήσει τη βαριά ατμόσφαιρα της εποχής μας. Έφτιαξε έναν ήρωα που ενσαρκώνει τα χαμένα όνειρα μας γενιάς, επιλέγοντας να τον εγκλωβίσει ανάμεσα στο αληθινό και στο φανταστικό, στο λογικό και στο παράλογο. Σίγουρα στο ανεξήγητο.
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.
«Το αιγυπτιακό γραμματόσημο» που γράφτηκε το ’27- ’28, αλλά αναφέρεται στους πρώτους μήνες του 1917, μετά την πτώση του Τσάρου, στην διακυβέρνηση Κερένσκι, λειτουργεί ως ένα μακροσκελές ποίημα. Πρόκειται για μια κρυπτογραφική νουβέλα που ευτύχησε στην μεταφορά της στα ελληνικά.
Το σκοτάδι απλώνεται πάνω από την Ευρώπη! Μια παρέα κοριτσιών ξεκινούν μέσα στην Νύχτα του κόσμου την πιο μεγάλη περιπέτεια, αναζητούν μια έξοδο κινδύνου, έναν τρόπο διαφυγής και εναντίωσης στους κανόνες, τις απαγορεύσεις και τις εντολές. Ανακαλύπτουν τελικά το πιο τρομακτικό μέρος που μπορεί να ταξιδέψει ο άνθρωπος: το σκοτάδι που κρύβει ο καθένας μας μέσα του.
Το πεπερασμένο των ανθρώπινων δυνατοτήτων δεν θα μπορούσε να γίνει πιο αντιληπτό όταν “αντίπαλος” είναι η προσδοκία. Οσο κι αν προσπαθούμε να την οριοθετήσουμε και να μη φανούμε αμετροεπείς, αυτή πάντα θα συνθλίβεται από το κυνήγι της ουτοπίας.
Πάνω από τρεις δεκαετίες δημιουργικής δουλειάς για τους αυστραλούς μουσικούς Chris Abrahams, Tony Buck και Lloyd Swanton που παίζουν μαζί ως The Necks -μουσικές με σήμα κατατεθέν την κυκλικότητα, την απλότητα και την υπομονή. Ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί τρόπο δημιουργίας χωρίς ποτέ να λείπουν πλείστα όσα μουσικά στοιχεία από διαφορετικά στιλ.
Ο έρωτας υπήρξε πάντοτε σταθερό σημείο έμπνευσης για την τέχνη, πόσο μάλλον για τον κινηματογράφο. Από την Καζαμπλάνκα μέχρι Όσα παίρνει ο άνεμος, οι απαρχές…
Τρεις κυκλοφορίες σε διάστημα λίγων μηνών, από την γνωστή μας ετικέτα της Inner Ear, με κοινό στοιχείο τη δισκογραφική παρουσία τριών νέων γυναικών που τις ενώνει η αναζήτηση προσωπικού καλλιτεχνικού οράματος, η ανάγκη δημιουργικής έκφρασης πέρα από τα τετριμμένα και πάνω από όλα η προσφορά σε εμάς καλαίσθητων μουσικών στιγμών…