Ο Τσάπλιν θα επέστρεφε στις ΗΠΑ μόνο μία φορά και για λίγο, όταν έλαβε μια ολιγοήμερα βίζα για να παραλάβει το «’Οσκαρ» το 1972. Εξίσου σπουδαία, όμως, είναι και η στάση του στην συνεχή πάλη για εξανθρωπισμό του ανθρώπου.
Η κυβέρνηση νομοθέτησε πληρωμή για την στάθμευση στο «δημόσιο» «Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος», όχι μόνο για τους επισκέπτες, αλλά ακόμη και για τους εργαζόμενους της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Το μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και της «Ελληνικό ΑΕ» – για την επιχειρηματική «επέλαση» στο πρώην αεροδρόμιο – αντανακλά το «πνεύμα» των προηγούμενων μνημονίων που έχει υπογράψει το ίδιο υπουργείο τα τελευταία χρόνια.
Στην θέση των διαφόρων καταπατήσεων των προηγούμενων δεκαετιών από την απερχόμενη «φουρνιά» ιδιωτικών συμφερόντων, κυρίως των γνωστών «μαγαζιών» της παραλιακής, το αστικό κράτος ξεκίνησε την διαδικασία παραχώρησης της ακτογραμμής στα επιχειρηματικά συμφέροντα θηριώδους κλίμακας.
Οι κάτοικοι ενός χωριού στα βάθη της ρωσικής επαρχίας έκαψαν το σπίτι μιας νέας μητέρας διότι την θεωρούν «μάγισσα». Αυτό όμως που κρύβεται πίσω από αυτήν την επιστροφή στην νοσηρή μεσαιωνική «ντίσνεϊλαντ» είναι κάτι πολύ βαθύτερο από μια δεισιδαιμονία.
Οι αρχαιολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την επικείμενη υποβάθμιση ενός από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας και σπανιότατου πνεύμονα πράσινου της Αθήνας.
Ενα 24ωρο μετά την επίθεση του υπουργού, Χρ. Σπίρτζη, στην Αρχαιολογική Υπηρεσία με αφορμή το μετρό Θεσσαλονίκης, ο εργολάβος απέλυσε δύο αρχαιολόγους. Αξιοσημείωτος «αυτοματισμός»….
Οι σημειώσεις της 14χρονης Τάνιας Σάβιτσεβα, έμελλε να αποτελέσουν ένα από τα συγκλονιστικότερα «κατηγορώ» του φασισμού και από τα εμβληματικότερα ντοκουμέντα της τραγωδίας και του ηρωισμού του έπους της Πολιορκίας του Λένινγκραντ.
Ο «άγγελος εκδικητής» του Τσε και του Ιντι, αυτό το κορίτσι που έσπασε κάθε δεσμό με τον παλιό κόσμο, πολεμώντας με το όπλο στο χέρι για έναν κόσμο αντάξιο του Ανθρώπου, είναι ζωντανό μέσα στις καρδιές μας.
Η επίθεση του υπουργού Υποδομών στην Αρχαιολογική Υπηρεσία εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο απαξίωσης του αρχαιολογικού έργου προς όφελος των εργολάβων.