Σαμουράι και Τέρατα: Προβολές Ιαπωνικού Κινηματογράφου
Το πρώτο μίνι κινηματογραφικό φεστιβάλ του ΣΚΡΑ-punk σε συνεργασία με το Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου και την ΕΚΟΥΕΝ είναι γεγονός!
Κινηματογράφος
«I ‘m Not your Negro» | καθηλωτικός αντιρατσιστικός κινηματογράφος
«Δεν είναι παράνοια του μυαλού μου (σ.σ. ο ρατσισμός) μα ένας κοινωνικός τρόμος και ένας κίνδυνος ορατός σε κάθε μπάτσο, κάθε αφεντικό, στον καθένα» δηλώνει ο μαύρος στοχαστής, συγγραφέας και αγωνιστής πολιτικών δικαιωμάτων James Baldwin στο καθηλωτικό ντοκιμαντέρ «Δεν είμαι ο νέγρος σου»
Τα βραβεία του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Κάθε φεστιβάλ κλείνει με την βράβευση κάποιων ταινιών από το σύνολο της πρότασης του αξιολογώντας αναγκαστικά την αισθητική ποιότητα και την συνολική δυναμική τους. Οι θεατές μένουν με ένα συνονθύλευμα εικόνων, συνειρμών και νοημάτων και κάπως έτσι η πόλη (εδώ της Θεσσαλονίκης) ξαναβρίσκει τους ρυθμούς της.
Ετοιμάζοντας ένα Soundtrack
Ένα κείμενο από τον VoxPopuli, παραγωγό του O.S.T της ταινίας μικρού μήκους “A Christmas Tale – Μία Χριστουγεννιάτικη Ιστορία” του σκηνοθέτη Κώστα Πλιάκου, το οποίο θα κυκλοφορήσει τα Χριστούγεννα από το συνεργατικό record label Radical Breaks.
Lucky | Η γλυκόπικρη αυθεντικότητα της ζωής
Σπάνιο και σπουδαίο σινεμά που λείπει πραγματικά στις μέρες μας στην καλύτερη παράδοση των ανοιχτών τοπίων της Αμερικής και την ανοιχτοσύνη των ανθρώπων. Ένα αυθεντικό πορτρέτο ενός αυθεντικού ανθρώπου και μιας αυθεντικής ζωής, τόσο γλυκόπικρα τρυφερό, τόσο ευαίσθητο και με μια φυσιογνωμία τόσο σπάνια όμορφη. Ο Harry Dean Stanton στον τελευταίο του ρόλο τιμάει τον κινηματογράφο.
Όταν ο Μαρξ συνάντησε τον Ένγκελς | «Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω» από τον κόσμο και κινηματογραφικά
Από την πρώτη στιγμή που αυτοί οι δυο κύριοι μίλησαν, έγραψαν και υπήρξαν… το όλο δομημένο σύστημα συνταράχθηκε τρομοκρατημένο. Γι’ αυτό και η βιομηχανία του κινηματογράφου ποτέ δεν τους έπιασε… στη κάμερα τους. Ο Raoul Peck – ο μαύρος σκηνοθέτης από την Αϊτή – όμως ήρθε να επαναφέρει την ιστορική ισορροπία και ο Μαρξ και ο Ένγκελς σταματάνε να είναι κάδρα και μετατρέπονται σε αυτό που ήταν πραγματικά: οι πιο καθοριστικές προσωπικότητες της ιστορίας.
Τα μικρά μαθήματα του Αστακού για την Αγάπη
Σε μια συνέντευξη στο Blu-Rau / DVD για τον ‘Αστακό’, ο Λάνθιμος και ο Φιλίππου δηλώνουν ότι ήθελαν να κάνουν μια ταινία για την αγάπη. Μιλούν για την ιστορία αγάπης μεταξύ του David ( Colin Farrel) και της Μυωπικής Γυναίκας ( Rachel Weisz) με αρκετά ρομαντικούς όρους, όπως και το υπόλοιπο καστ. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, ακόμη και εν μέσω όλης αυτής της θλίψης και του κυνισμού, η αγάπη και ο ρομαντισμός μπορούν ακόμα να ανθίσουν. Η ταινία απλώς υπενθυμίζει στο κοινό της, ότι πρέπει να προσεγγίσουν όλες τις σχέσεις με ορθάνοιχτα μάτια, αποδεχόμενοι τις παγίδες και την αλλοίωση που θα τις συνοδεύσουν.
Brawl in cell block 99 | Φασίζουσα κατρακύλα… στο κινηματογράφο
Αυτή η ταινία είναι φασισμός: όπως ο ήρωας που ηρωοποιείται έτσι και ο σκηνοθέτης που τον δημιουργεί. Ο κινηματογράφος στην χειρότερη κατρακύλα του. Άψογο αφηγηματικό στυλ για ένα απαράδεκτο (με κάθε κυριολεξία) ιδεολογικό περιεχόμενο.
Οι 30 πιο υποτιμημένες αμερικανικές ταινίες του 21ου αιώνα μέχρι στιγμής (μέρος 3)
Οι ταινίες που έχουν περισσότερες πιθανότητες, που δεν ταιριάζουν σε καλούπια και δεν περιστρέφονται γύρω από υπερήρωες βρίσκονται κατά κύριο λόγο (και έχουν πιο προσοδοφόρα ζωή) σε βίντεο. Υπάρχουν πολλές τέτοιες ταινίες και γι ‘αυτό είναι τόσο εύκολο για τις μεγαλύτερες (και συχνά πιο δύσκολες) να πέσουν στο κενό. Οι ακόλουθες τριάντα ταινίες αυτής της κατηγορίας είναι όλες λιγότερο γνωστές και χάθηκαν σε μεγάλα σύγχρονα ακροατήρια με διαφορετικούς ρυθμούς. Το κοινό στοιχείο που τις συνδέει είναι ότι είναι έξυπνες, προκλητικές και ότι ποτέ δεν είχαν την αναγνώριση που άξιζαν.
“Το τελευταίο σημείωμα” του Παντελή Βούλγαρη | Οι 200 της Καισαριανής ολόρθοι παραμένουν
Είναι 1η Μάη του 1944. Τα μεγάφωνα του στρατοπέδου αρχίζουν να ανακοινώνουν τα ονόματα, και τα διακόσια το ένα μετά το άλλο και ο λαός χάνει το ένα μετά το άλλο του παιδί, το έναν μετά τον άλλο φορέα ανθρωπιάς… «Από τον γιο μου θα την φάτε, κουφάλες!» θα ακούσουμε. Μια δήλωση αξιοπρέπειας. Λαϊκή. Λεβέντικη. Αυθεντική. 200 εκτελεσμένοι κομμουνιστές. Αυτή είναι η υπογραφή.