Φρανκενστάιν REC: Κώστας Ζάπας | Οι πρώτες φωτογραφίες
Η ταινία «Φρανκενστάιν REC», έρχεται! Την σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Κώστας Ζάπας, ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς κινηματογραφικούς δημιουργούς.
Η ταινία «Φρανκενστάιν REC», έρχεται! Την σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Κώστας Ζάπας, ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς κινηματογραφικούς δημιουργούς.
Μια εικαστικά συναρπαστική ματιά στο εσωτερικό ενός γιγαντιαίου εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας στην Ινδία, που διερευνεί το νόημα της σύγχρονης εργασίας, της εκμετάλλευσης, και του ανθρώπινου κόστους της μαζικής παραγωγής στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας. Βραβείο FIPRESCI στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από την κυκλοφορίας μίας από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Μια βαθιά, πολύ προσωπική ταινία που μιλάει για όλα όσα έχει ανάγκη η εποχή μας μέσα από ένα πρίσμα καλλιτεχνικά φιλόδοξο, πρωτότυπο και ταυτόχρονα οικείο.
Η νέα ταινία του Fatih Akin είναι μια φωτεινή – και όχι καλογυαλισμένη – ταινία δρόμου που απεικονίζει την πραγματικότητα ως ανοιχτό και απελευθερωτικό πεδίο δράσης, ως στόχο προς κατάκτηση. Είναι απλός, καθαρός, μυθοπλαστικός κινηματογράφος. Μια ιστορία, ένα παραμύθι που καλλιεργεί χαρακτήρα, καλλιεργεί αληθινά ασυμβίβαστα χαμόγελα. Η νέα ταινία του είναι μια όμορφη και αναγκαία απόδραση.
Αν θέλουμε να δούμε πώς θα μπορούσε να μοιάζει, αν είχε πρόσωπο, η Ρωσική Πρωτοπορία, τότε, αρκεί να κοιτάξουμε προς την Εσθήρ Ιλίνιτσνα Σουμπ.
Το πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ που έγινε για τον αμφιλεγόμενο Αμερικανό καλλιτέχνη Ρόμπερτ Μέιπλθορπ από τότε που πέθανε από AIDS το 1989. Με απεριόριστη πρόσβαση στα αρχεία του, οι σκηνοθέτες φέρνουν στο φως άγνωστες ώς τώρα συνεντεύξεις του και συνθέτουν το πορτρέτο ενός καλλιτέχνη μ’ ένα τολμηρό όραμα.
Ήταν Αύγουστος του 1947 κοντά στα Χανιά όπου παρακρατικοί φασίστες του Παύλου Γύπαρη δολοφόνησαν με τον πιο φρικιαστικό τρόπο ως μάθημα «πατριωτισμού» τον ιερέα Νικόλα Αποστολάκη. Τον διαμέλισαν και τον πέταξαν στον γκρεμό. Λόγος; Ήταν μέλος του ΕΑΜ. Τα χώματα της Κρήτης, μοιάζουν να μην βρίσκουν ησυχία. Ο ντοκιμαντερίστας Κώστας Νταντινάκης, μιλάει για το χθες, το σήμερα, την λήθη και την Ιστορία, για τους “κακοποιούς οι οποίοι πολεμούσαν κατά διαταγήν του αρχηγού τους εναντίον όσων οραματίζονταν μια κοινωνία πολιτισμένη, για τους οπαδούς του συμφέροντος, της ιδιοτέλειας και της υποταγής” με αφορμή την ταινία του “Ο ελκόμενος επι κρημνού” που προβάλλεται στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
«Ηταν η πρώτη φορά που καταγράφηκε ιστορικά στην ελληνική πραγματικότητα, Εργατικό Κέντρο να είναι συμπαραγωγός σε κινηματογραφικό έργο μυθοπλασίας κι αυτό το γεγονός μας κάνει εξαιρετικά υπερήφανους, αφού σκοπός ίδρυσης της “Λοκομοτίβα” ήταν και παραμένει αυτός: Η παράγωγη ταινιών που καταπιάνονται με την Εργατική Τάξη, το Κίνημα και την Ιστορία του, με κοινή αντίληψη ότι η τέχνη μας πρέπει να υπηρετεί την ιστορικά χρήσιμη αλήθεια.(…)»
Μια αισθαντική χαρτογράφηση της γυναικείας σεξουαλικότητας, μέσα από ένα παγνιώδες κινηματογραφικό πείραμα. Δύο σκηνοθέτιδες και δεκαπέντε γυναίκες εξομολογούνται μπροστά στο φακό καθώς μοιράζονται τις πιο μύχιες σκέψεις τους.
Με μια αφήγηση που αποτελείται εξ ολοκλήρου από τα λόγια του συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουϊν, το ντοκιμαντέρ μιλάει για τους τραγικούς θανάτους των ηγετών του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Μάλκομ Εξ, Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και Μέντγκαρ Έβερς, καταδεικνύει το πώς η εικόνα (και η πραγματικότητα) των μαύρων στη σημερινή Αμερική είναι κατασκευασμένη και επιβεβλημένη.