ΤΕΧΝΕΣ

06/04/2018

Η ηπειρώτικη παράδοση ως παρούσα ταξική διαπάλη | Μια συνέντευξη με τον Νίκο Σαμαρίνα

Συνέντευξη στον Χρήστο Σκυλλάκο

«Η αρπαγή της Βασιλαρχόντισσας» είναι μια ιδιόμορφη χοροθεατρική παράσταση όπου συνταιριάζει ο αυθεντικός παραδοσιακός χορός της Ηπείρου με την σύγχρονη ταξική διαπάλη. Με αφορμή την μια και μοναδική παρουσίαση της στην Αθήνα μιλήσαμε με τον εμπνευστή και σκηνοθέτη της σε μια κουβέντα για το πως τελικά αντιλαμβανόμαστε συνολικά την έννοια της “παράδοσης” και γιατί δεν είναι ξεπερασμένη μα αντιθέτως καλλιτεχνικά αξιοποιήσιμη.

05/04/2018

Mανιφέστο… κάθε γενιάς που ψάχνεται!

Γράφει ο Αλέξανδρος Μινωτάκης

«Σήμερα κλείνω το 24ο έτος της ηλικίας μου και ακόμα δεν έχω γίνει ούτε πλούσιος ούτε διάσημος, δεν έχω νιώσει έναν έρωτα όπως τον περιγράφουν οι ταινίες και τα τραγούδια, δεν αφήνω πίσω μου μία ξέφρενη εφηβεία με τρελές καταστάσεις και ατελείωτο σεξ, ναρκωτικά και πράγματα τα οποία θα συμβουλεύω τα παιδιά μου να αποφεύγουν . Δεν έχω κάνει βήμα για την ολοκλήρωση των ονείρων μου. Και είμαι μόνο 6 χρόνια πριν τα 30»

05/04/2018

Γροθιά στο στομάχι η comic μεταφορά του «…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς»

Γράφει ο Μάνος Βασιλείου Αρώνης

Το «…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς» είναι ένα απ’ τα πιο πολυδιαβασμένα λογοτεχνικά έργα της μεταδικτατορικής εποχής. Ο χειμαρρώδης λόγος του Μίσσιου και η αμεσότητα της προφορικότητας του λόγου του μέσα από έργα όπως το «…καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς» ή το «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε» μας γνωρίζει την σκληρή ιστορική πραγματικότητα της μεταπολεμικής Ελλάδας, μέσα απ’ τη ματιά ενός κομμουνιστή, αγωνιστή της Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος, ο οποίος πέρασε πολλές δεκαετίες της ζωής του στις φυλακές, τις εξορίες και τα ψυχιατρεία που έχτισαν οι νικητές του Εμφυλίου.

05/04/2018

To ‘Επος της Γαιοθάλασσας – Γνωρίζοντας τον κόσμο μας μέσα από το φανταστικό

Γράφει ο Έκτορας Δελαστίκ

Μία γυναίκα συγγραφέας με γραφή που φέρνει στο προσκήνιο το ζήτημα της εξουσίας από αριστερή και αναρχική πολλές φορές σκοπιά, το ζήτημα των φύλων, του εξοβελισμού των μη λευκών ευρωαμερικανών από τη μαζική κουλτούρα, των γεροντικών εμμονών απέναντι στις επόμενες γενεές, και παρ’ όλα αυτά, ζώντας στην Αμερική, να καταφέρει να θεωρείται καθολικά μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς στο χώρο της φαντασίας και της επιστημονικής φαντασίας, είναι μία πολυεπίπεδη νίκη. Πάλεψε να δώσει μέσα από τα βιβλία της τη δυνατότητα στους αναγνώστες να ανακαλύψουν όχι μόνο τους εαυτούς τους, αλλά κυρίως τον κόσμο γύρω τους και την κοινωνία όπου ζουν. Όπλο της, ο παραμορφωτικός καθρέπτης της φαντασίας, μέσα από τον οποίο, κοιτώντας ένα φανταστικό κόσμο βλέπουμε ταυτόχρονα το δικό μας. Κι επειδή δεν έχουμε συνηθίσει αυτή την οπτική γωνία, παρατηρούμε και όσα είχαμε συνηθίσει να αγνοούμε.

05/04/2018

Ο Ginsberg ήταν χίπστερ, ανόητοι!

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος (revisited)

Ο Ginsberg τσακισμένος και αυτός και beat και χίπστερ, παίρνει φόρα με τις λέξεις και τα ποιήματα σκαπάνη και γιασεμί παράλληλα και το σώμα του και σταματάει το 1978 το ιμπεριαλιστικό πλουτώνιο και συλλαμβάνεται από τους μπάτσους διότι είναι ένα «όμορφο χρυσό ηλιοτρόπιο» και όχι ένας σαχλόμαγκας και «λέρα στο πετσί». Σκέψεις για τον ποιητή και αφορμή ώστε και οι λέξεις να επανορθώνονται στην πραγματική τους σημασία.