Όταν ακούμε για τον Bunuel, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε (άλλον) έναν κινηματογραφικό σκηνοθέτη αλλά για το βαρύ οπλοπολυβόλο της παγκόσμιας τέχνης και διανόησης που σούταρε εξ επαφής ό,τι ήταν και έπρεπε να ήταν στόχος: την αστική νοοτροπία, πιο συγκεκριμένα. Και σε κάθε της έκφανση, σε κάθε της έκφραση.
Μια ορχήστρα αποτελείται από: μία κιθάρα, ένα μπάσο, ένα πιάνο και τύμπανα. Α! Και μία φωνή! Σωστά;Λάθος! Μια ορχήστρα μπορεί να αποτελείται από φωνές που κάνουν τα πάντα! Έξι γυναίκες!
«Πώς μπορείς να είσαι καλλιτέχνης και να μην καθρεφτίζονται πάνω σου τα γεγονότα των καιρών που ζεις;».
Ακούγοντας τους ήχους του σήμερα
Μετά τις δυο sold out προβολές στο 20ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, «Οι παρτιζάνοι των Αθηνών» επιστρέφουν στον φυσικό τους χώρο, στην Αθήνα, ρίχνοντας όντως φως σε γνωστές και άγνωστες ιστορίες του αγώνα των ανταρτών όπως αυτές διαδραματίστηκαν μέσα στις συνοικίες της πρωτεύουσας. Μέσα από την κοφτερή, κριτική και δυναμική ματιά τους οι νέοι δημιουργοί στοχάζονται το ιστορικό παρελθόν με βάση και ανάφορο τις προσδοκίες της γενιάς του σήμερα (πράξη εν γένει πολιτική).
Η Βικτωρία Θεοδώρου συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση, με αποτέλεσμα να εξοριστεί το 1948 διαδοχικά στη Χίο, το Τρίκερι και την Μακρόνησο. Το 1952 αφέθηκε ελεύθερη και εμφανίστηκε στα γράμματα το 1957 με ποιήματά της στην “Επιθεώρηση Τέχνης”.
Μια ευαίσθητη μεν ιστορία που κινείται δε στα ίδια μοτίβα που επιλέγει να αποτυπώσει διαχρονικά ο δημιουργός στις ταινίες του.
Ο Jef Maarawi είναι ένας Story Teller, οι στίχοι του περιγράφουν εικόνες, καταστάσεις και συναισθήματα, τα οποία μπορείς να κατανοήσεις και να συνδεθείς. Αγγίζει τις κοινές ανθρώπινες αδυναμίες, που μπορεί να πονέσει.
Είναι ο 20ος αιώνας, είναι η δικτατορία του προλεταριάτου, είναι η παλιννόστηση του καπιταλισμού, η κυριαρχία του ρεφορμισμού, οπορτουνισμού, η άνοδος του φασισμού, η πτώση του Τείχους, η επίθεση του συστήματος στα λίγα κεκτημένα που έμειναν στην εργατική τάξη. Είναι το παρασκήνιο και προσκήνιο ενός βιβλίου. Είναι “επίθεση” αναμνήσεων”. Είναι οι “Κόκκινοι” του Καρλ Αντερόλντ.
Δέκα κυκλοφορίες από την νέα ελληνική μουσική σκηνή όλων των ιδιωμάτων προτείνει η στήλη τον Φλεβάρη.