ΤΕΧΝΕΣ

16/03/2018

Γυναίκες ζωγράφοι στον ανδροκρατούμενο κόσμο των ιμπρεσιονιστών

Γράφει η Αργυρώ Μποζώνη και αναδημοσιεύει ToPeriodikoGR

Ας γνωρίσουμε τις μεγάλες κυρίες που πέτυχαν να υπερσκελίσουν τους περιορισμούς του φύλου και άφησαν το στίγμα τους στους καμβάδες του ιμπρεσιονισμού

16/03/2018

Θεόδωρος Αγγελόπουλος: Η μνήμη και το όνειρο του αύριο

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Ο κινηματογράφος συμπληρώνει της μνήμες. Και έτσι το σινεμά του Αγγελόπουλου μέσω της δυναμικής που προσέδωσε στην μνήμη, αποκατέστησε τον λαό –που είναι ο μοναδικός που την κατέχει δικαιωματικά- ως μοναδικό φορέα ελληνικότητας. Ανέδειξε την ουσία: Μια συλλογική ταυτότητα σε ένα συλλογικό τόπο. Ενοποιώντας άριστα το βαθύτερο λαϊκό πόνο αλλά και τη βαθύτερη ελπίδα του 20ου αιώνα, η αξία είναι τεράστια γιατί επιδρά άμεσα στην πολιτισμικότητα μας, στην κουλτούρα μας ως ελληνικού λαού.

14/03/2018

Θεόδωρος Αγγελόπουλος: ‘Ενας «αντί» κινηματογράφος

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Η ελληνική ιστορία στο σινεμά του Αγγελόπουλου επιστρέφει αντισυμβατικά –με την έννοια του «αντί» στην επίσημη γραμμή της ιστορίας- και ίσως εκδικήτρα. Μνήμη, ιστορικότητα, διάρκεια, προοπτική. «Σκόρπιοι άνθρωποι μέσα στο ψιλοβρόχι». Ένα σινεμά ομιχλώδες και τόσο διαυγές. Ο απόλυτος ελληνικός κινηματογράφος.

14/03/2018

Αναζητώντας τον κινηματογράφο στις ταινίες | 4 ντοκιμαντέρ που συγκλονίζουν και προτείνουμε

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Για όλους τους λόγους που μια ταινία σταματάει να ονομάζεται ταινία και μπορεί να αποκαλεστεί κινηματογραφική εμπειρία. Τέσσερις ταινίες που πράγματι έχουν αυτή την ιδιότητα.

12/03/2018

Χίτλερ, από την αρχή ως το τέλος

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Τον Αδόλφο Χίτλερ όσο κι αν νομίζεις πως τον γνωρίζεις, δεν τον γνωρίζεις παρά ελάχιστα. Το μνημειώδες και κλασικό, πια, έργο του Ian Kershaw, “Χίτλερ”, έρχεται για να αποκαταστήσει τη μεγάλη εικόνα.

10/03/2018

“Αλκηστις, ο μονόλογος της εξώπορτας” της Στέργιας Κάββαλου, στο θέατρο “Διθύραμβος”

Γράφει ο Αλέξανδρος Στεργιόπουλος

Η Αλκηστις μπορεί να είναι γυναίκα, όμως στην πραγματικότητα είναι άφυλη. Γιατί, σε ποιον/α δεν έχει τύχει να κλειδωθεί έξω από το σπίτι του και να περιμένει κάποιον να του ανοίξει; Η διαφορά είναι ότι εδώ το προσωρινό (;) αδιέξοδο της ηρωίδας γίνεται αφορμή για έναν μονόλογο εξομολόγηση, έναν μονόλογο ξέσπασμα. Η “αθώα” ατυχία πυροδοτεί την έκρηξη σωρευμένων ατυχιών που απλώς περίμεναν κάποιον/α να τις ενεργοποιήσεις, να τις εκτονώσει.

10/03/2018

Έδώ Έζησε: Η Ιστορία μιας Έξωσης – Μια ιστορία τραγικά επίκαιρη και αναγκαία

Γράφει ο Νίκος Γιακουμέλος

Το Έδώ Έζησε δεν είναι ένα απαισιόδοξο έργο. Είναι έντονα συναισθηματικό, πολύ ανθρώπινο και, ενώ δεν έχει ψευδαισθήσεις για το πόσο δύσκολο είναι το παρόν, καταφέρνει και χαμογελά για το μέλλον. Όχι γιατί θα είναι εύκολο, αλλά γιατί βλέπει πως μέσα στα χαλάσματα των εξώσεων, έχει φυτρώσει το λουλούδι της αντίστασης από τα κάτω.