Emery – Mια δυνατή (απ)αρχή που όμως κάτι της λείπει
Το Emery του Θοδωρή Τόλη (στα ιντερνετικά και teteotolis) αποτελεί την εντυπωσιακή αρχή ενός έργου, όμως κάτι φαίνεται να λείπει.
Το Emery του Θοδωρή Τόλη (στα ιντερνετικά και teteotolis) αποτελεί την εντυπωσιακή αρχή ενός έργου, όμως κάτι φαίνεται να λείπει.
Ανατριχιαστικές στιγμές καταγράφει το ντοκιμαντέρ «Το Μπαλκόνι – Μνήμες Κατοχής» του Χρύσανθου Κωνσταντινίδη, βασισμένο στην έρευνα του Γερμανού ιστορικού Christoph Schminck Gustavus. Η ιστορία ενός ολοκαυτώματος την περίοδο της γερμανικής κατοχής που ελάχιστοι γνωρίζουν.
Tελικά, τι διαφορά έχει ένα αστείο από έναν γρίφο; Που διαφέρει το υστερικό γέλιο από ένα εγκεφαλικό αίνιγμα από την στιγμή που και τα δύο σε καθηλώνουν; Ο Tom King, με μια γνήσια ψυχαναλυτική οπτική σε ένα υπερηρωικό κόμικ, δίνει την δική του απάντηση.
Η σκηνοθέτης Greta Gerwig προσαρμόζει προσωπικά της βιώματα και μας δίνει μια συγκινητική και κωμική αναδρομή σε γνώριμες συμπεριφορές, που μπορεί πια η ενήλικη σοβαροφανή και επιφανειακή πραγματικότητα να μας τις απαγορεύει.
Η πραγματική ιστορία της τελευταίας ομάδας του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο, ζωντανεύει στη σκηνή από τη θεατρική ομάδα 2510. 5 ιστορίες, 5 γυναικών, μαχητριών της ομάδας, διατρέχουν οριζόντια τη Δεκαετία της Φωτιάς, 1940-1949.
Δύο δυνατές συλλογές διηγημάτων, ένα ενδιαφέρον δοκίμιο και ξεχωριστές δύο ποιητικές συλλογές από της εκδόσεις Πόλις παρουσιάζονται για τις μέρες που έρχονται.
Ο Dave προχωρά και ατομικά στο δρόμο που εδώ και χρόνια έχει χαράξει, δηλαδή σε μια hip hop έκφραση, αιχμηρή, πολιτική και ταξικά προσδιορισμένη. Ένα ep 6 κομματιών με low tempo αφηγήσεις, αρμονίες και στίχους από τη σωστή πλευρά του οδοφράγματος…. (ο καλλιτέχνης το διαθέτει ολόκληρο δωρεάν)
Οι ταινίες με gore στοιχεία, δηλαδή αίμα και βία σαν να βγήκαν από κόμικς, αποτελούν υποκατηγορία των ταινιών τρόμου. Όταν όμως το gore ή splatter…
«Ένα φεστιβάλ μικρού μήκους με δωρεάν είσοδο δεν αποφέρει το ελάχιστο από άποψη εσόδων. Ο λόγος που το πραγματοποιούμε είναι η βασική φιλοσοφία που διέπει το χώρο από την πρώτη στιγμή που άνοιξε. Να δώσουμε βήμα σε ανθρώπους που θέλουν να μοιραστούν την τέχνη τους και να επικοινωνήσουν. Το Φεστιβάλ είναι απλά μία τέτοια προσπάθεια.»
Ο Φατίχ Ακίν είναι αγαπητός στην χώρα μας. Και θα παραμείνει. Με την νέα του ταινία “In the Fade”, ο λόγος μοιάζει οριστικός: Βάζει πρώτος -και πριν από όλους τους Έλληνες σκηνοθέτες-, στο στόχαστρο και στο εδώλιο την Χρυσή Αυγή, τον ναζισμό της, την εγκληματική φύση και ιδεολογία της και τις διασυνδέσεις της σε μια Ευρώπη που εξαθλιώνεται. O Fatih Akin (κατά)δικάζει τους Χρυσαυγίτες όπως (κατά)δικάζει και τους Γερμανούς νεοναζιστές. Δεν υπαινίσσεται. Παίρνει σαφή θέση. Ο Fatih Akin υποδεικνύει δράση εναντίον τους.