Η δημοσιογραφική έρευνα της Κουρούνη είναι βαθιά, διεισδυτική, μακριά από απλουστεύσεις και μανιχαϊστικά σχήματα και συνθήματα. Αν κα η ίδια έχει μια ριζωμένη αντιφασιστική θέση, που διαπερνά όλο το ντοκιμαντέρ, μπαίνει στα σπίτια και τα σαλόνια των μελών της ΧΑ, τους ακολουθεί στα γραφεία και τις εκδηλώσεις τους, δίνοντάς τους το μικρόφωνο, σκιαγραφώντας έτσι το πορτρέτο του χρυσαυγίτη της διπλανής πόρτας.
Ένας ακόμη ενδιαφέρων δίσκος από μέλος της κολεκτίβας του Hip hop καφενέ του Περιστερίου, αυτή τη φορά όχι με τους ράπερ στο πρώτο ρόλο, αλλά με ένα dj παραγωγό, τον Renegade Instruments.
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Είναι ένα βιβλίο που έχει γραφτεί με τα μάτια ενός παιδιού αλλά απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες που θέλουν να θυμηθούν και να αντιμετωπίσουν ξανά τους φόβους τους, να φθάσουν στο τέλος του εφιάλτη. Ακόμα και αν δεν τη θυμούνται μετά, κουβαλάνε αυτή τη διαδρομή μαζί τους για πάντα.
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Νέες μουσικές και δημιουργικές προτάσεις από το κυρίως ρεύμα της δισκογραφίας. Μια συνοπτική αλλά ουσιαστική παρουσίαση των καλλιτεχνικών ανησυχιών.
Τους πρώτους μήνες μετά από το πραξικόπημα της 9ης Θερμιδόρ και την πτώση του Ροβεσπιέρου (27 Ιουλίου 1794) η μετριοπαθής αστική τάξη και οι Θερμιδοριανοί θα εξαπολύσουν σειρά επιθέσεων και διώξεων εναντίων των οπαδών της Τρομοκρατίας και των ριζοσπαστών, η οποία θα κορυφωθεί με την έναρξη της Λευκής Τρομοκρατίας, ενώ παράλληλα επιχειρούν να ανακαλέσουν όλα τα φιλολαϊκά κοινωνικά μέτρα που είχε θεσπίσει η Τρομοκρατία. Στα πλαίσια αυτής της αντίδρασης, γεννήθηκε και έδρασε και η «Χρυσή Νεολαία».
Ένας από τους πιο γνωστούς λογοτέχνες της Τουρκίας διεθνώς κι ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά της γειτονικής χώρας, ο Αζίζ Νεσίν, γεννήθηκε σαν σήμερα, στις, 20 Δεκεμβρίου του 1915.
Πρόκειται για τρεις λογοτέχνες της Λατινικής Αμερικής – Αλεχάντρο Σάμπρα από την Χιλή, Κανέκ Σάντσες Γκεβάρα από την Κούβα και Χόρχε Γκαλάν από το Σαν Σαλβαδόρ – όλοι τους γεννημένοι στην διετία 1974-75 και μεταφρασμένοι εξαιρετικά από τον Αχιλλέα Κυριακίδη. Ακολουθούν διάφορες σχολές (μαγικό ρεαλισμό, εκλεκτική λογοτεχνία, μπορχεσιανό στιλ κ.α.) χωρίς ταυτίζονται με καμία, ιστορώντας, παράλληλα, τα κοινά των τόπων τους.
“Άλλοτε, αν θυμάμαι καλά, η ζωή μου ήταν μια γιορτή όπου άνθιζαν όλα τα αισθήματα κι έρεε κάθε λογής κρασί./Μια βραδιά κάθισα στα γόνατά μου την Ομορφιά. – και τη βρήκα πικρή. – Και την βλαστήμησα./Ξεσηκώθηκα ενάντια στην εξουσία.” (μτφ. Χριστόφορος Λιοντάκης)