Ανομήματα: Μαρία Πολυδούρη
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Απώτερος στόχος της παράστασής μας είναι να αναρωτηθούμε για την ατέρμονη ανάγκη του ανθρώπου να κρύβεται πίσω από κατασκευασμένα προσωπεία και συστηματοποιημένες ομάδες που καταδικάζουν το διαφορετικό και να αναδείξουμε το ζωντανό σώμα το οποίο κουβαλάει μέσα του τη μνήμη της βίας, η οποία είναι πάντοτε καταστροφική.
Τούτες οι σκόρπιες σημειώσεις αυτοαναφοράς ενέχουν μεγάλο ενδιαφέρον όχι όσο τόσο για τις όποιες εμπειρίες και αποκαλύψεις που μεταφέρουν όσο για τον τρόπο αποδόμησης των «πολιτικών φαντασιώσεων» της ένδοξης εποχής, τις οποίες ενστερνίσθηκε κάποτε και ο Εντσενσμπέργκερ.
Περισσότερες από 160 ταινίες, από τριάντα χώρες, συμμετέχουν στον φετινό 2ο ANIMATION MARATHON, που θα πραγματοποιηθεί στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ (Αναξαγόρα 3-5, Ομόνοια) στις 28, 29, 30 Νοεμβρίου και 1η Δεκεμβρίου 2016, από τις 18:00 έως τις 23:30.
Η μεγαλύτερη νεανική και παιδική γιορτή της χώρας, το μοναδικό κινηματογραφικό φεστιβάλ στην Ελλάδα με αποδέκτες παιδιά και νέους, ξεκινά το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου, σε οκτώ πόλεις της Πελοποννήσου!
Τα στούντιο κάνουν σχεδιασμένη δουλειά χρόνια τώρα – και φυσικά και σήμερα – και το «Allied» είναι εδώ να το επιβεβαιώσει. Η Ιστορία, οφείλει να τεθεί με το κεφάλι κάτω, ανάστροφα, και όποιος αντέξει. Βολική πολιτική πρακτική, σαφώς.
Ο Φράνζεν δεν χαρίζεται στους αναγνώστες του. Ζήτα απ’ αυτούς την απόλυτη προσοχή τους, την απόλυτη αφοσίωσή τους. Τους ζητά να ενδώσουν σε μια περιπέτεια που θα τους ανταμείψει στο τέλος. Η “Αγνή” αποδεικνύει ότι ο Αμερικανός συγγραφέας είναι άνθρωπος – ορχήστρα που ελέγχει και την παραμικρή λεπτομέρεια στη συμφωνία του.
Σχετικά με την κινηματογραφική μετουσίωση του θραυσματικού έργου του Walter Benjamin που γέννησε ταινίες αντίστοιχες της αντιφατικής αισθητικής θεωρίας του…
Η κινητήρια δύναμη του «πολιτιστικού αντιπροτάγματος» δεν θα είναι ποτέ η διαφήμιση (στα μεγάλα μίντια), οι χορηγοί και ο κόσμος της «εύκολης» διασκέδασης, αλλά μόνο η συλλογικότητα.
Ίσως δεν είναι τυχαίο πως τα βιβλία τους κυκλοφόρησαν την ίδια, περίπου, εποχή καθώς, τόσο ο Χόρχε Λούις Μπόρχες όσο και ο Αδόλφο Μπιόυ Κασάρες διακατέχονται από την ίδια δημιουργική ιδεοληψία που συνδέει ιστορίες που μοιάζουν, βέβαια, ρεαλιστικές αλλά συστηματικά υπονομεύονται από έναν καφκικό σουρεαλισμό.