ΤΕΧΝΕΣ

07/11/2016

Ανομήματα: Έμιλι Ντίκινσον

Επιμέλεια: Σοφία Κολοτούρου

Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;

06/11/2016

V for Vendetta- Η κορυφαία συνάντηση comic και πολιτικής

Γράφει ο Νίκος Γιακουμέλος

Οι ιστορίες των ανθρώπων που μας παρουσιάζονται μέσα στις σελίδες, του V, της Evey Hammond, ακόμα και του Eric Finch είναι η ιστορία μιας κοινωνίας που βυθίστηκε στον πόλεμο και την καταστροφή για χάρη των εθνικισμών και των συμφερόντων και μετά, τα ίδια ακριβώς συμφέροντα και εθνικισμοί επανήλθαν στο προσκήνιο, πιο επιθετικά και πεινασμένα από ποτέ για να τραφούν από τα απομεινάρια των κοινωνιών που οι ίδιοι κατέστρεψαν

06/11/2016

«Αziza»: Ενα τζαζ σούπερ – γκρουπ στην Στέγη!

Γράφει ο Αντώνης Ν. Φράγκος

Ένα είδος σούπερ γκρουπ στο χώρο της σύγχρονης τζαζ συγκροτούν – υπό το όνομα Aziza – οι Holland, Potter, Loueke και Harland. Με πολλές περγαμηνές στην κατοχή του, πρωτότυπες μουσικές συνθέσεις, τεχνικές παιξίματος και μεγάλη γκάμα επιρροών στο σώμα των συνθέσεων τους μέσα από ισορροπημένους αυτοσχεδιασμούς όπως αυτό φαίνεται στις ζωντανές τους εμφανίσεις.

04/11/2016

Έζρα Πάουντ, «Ποιητική Τέχνη»: Tα μυστικά της ποιητικής τέχνης από έναν μεγάλο του μοντερνισμού

Γράφει η Ασπασία Λαμπρινίδου

Ο Πάουντ γράφει για τη γλώσσα και τις γλώσσες, για την έκφραση και τους τρόπους νοηματοδότησης των λέξεων, για τη δύναμη εικονοποιίας της κινέζικης γλώσσας και – αγαπημένο του θέμα – για το ρυθμό και τη μελοποιητική διάσταση της ποίησης. Κι όσο και αν μπορεί να διαφωνήσει κανείς με αρκετούς από τους αφορισμούς ή τις αξιολογικές κρίσεις του, δεν μπορεί παρά να του αναγνωρίσει την ευγενή φιλοδοξία να (επανα)φέρει την ποιητική τέχνη στη θέση που της αξίζει.

04/11/2016

«I,Daniel Blake», είμαι εδώ και αρνούμαι να υποταχθώ

Γράφει ο Χρήστος Σκυλλάκος

Ο Ken Loach κάνει το 2016 μια ταινία για όλους τους ανώνυμους ανθρώπους της εργατικής τάξης και τους δίνει όνομα και τίτλο τιμής. I, Daniel Blake. Ο πρωταγωνιστής είναι ένα εν δυνάμει σκουπίδι για το Κεφάλαιο και για το κράτος που το στηρίζει και ένας αριστουργηματικός άνθρωπος για τους ανθρώπους.

03/11/2016

Jamoan: “Δεν φτάνει μόνο να ενώνεις διαφορετικές μουσικές, πρέπει να ταιριάζει κιόλας”

Συνέντευξη: Ιάκωβος Μαύρος

Ο Jamoan (κατά κόσμον Άκης Θεοτοκάτος) είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και περίεργες ιστορίες εκείνου του κομματιού της ελληνικής σκηνής που συνεχίζει να την ψάχνει. Συζ’ητηση μαζί του λίγο πριν το live την Παρασκευή στις 4/11.

03/11/2016

«Διάφανα Κρίνα»: Το «σάουντρακ» μιας παρέας…

Γράφει ο Μιχάλης Παπαμακάριος

Σκοπός μας δεν είναι να αφηγηθούμε τη ιστορία των «Διάφανων Κρίνων». Είναι να ξαναστοχαστούμε αυτά που έκαναν αυτήν την μπάντα τόσο ιδιαίτερη, αυτά που μας έκαναν να σιγοτραγουδάμε τον «Μπλε Χειμώνα», το «Κέρνα», τους «Δαίμονες», το «Βάλτε να πιούμε» και το «Τελευταίος Σταθμός». Να θυμηθούμε μια μουσική που μας κράτησε συντροφιά για 18 χρόνια και θα μας κρατά για πάντα. Μια μουσική που δεν ήταν τίποτα παραπάνω από «το σάουντρακ της παρέας μας»…

03/11/2016

Μάρω Δούκα: Οι μέντορες μιας σπουδαίας και σε κοινωνική εγρήγορση, λογοτεχνικής φωνής

Συνέντευξη - επιμέλεια: Αντώνης Ν. Φράγκος

«(…) Γράφω για να μπορώ να ρίχνω μπρος πίσω τις ματιές μου. Να αυξομειώνω την ένταση. Να συνομιλώ με τα επίμονα, τα αόρατα, τα άπιαστα. Να περιθάλπω τα πεταμένα, τα άχρηστα, τα πονεμένα. Να ανυψώνω τα εφήμερα, τα αδιόρθωτα, τα άρρωστα. Να περιποιούμαι τα αδέσποτα, τα άστεγα, τα αδιάλυτα!(…)».