ΤΕΧΝΕΣ

Το mixtape του «Περιοδικού»: Ασπρουλιάρη άκου!

Το Black Power Movement δεν ήταν μόνο ένα κοινωνικό, φυλετικό και πολιτικό κίνημα. Αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για εκατοντάδες μουσικούς και καλλιτέχνες, διαμορφώθηκε και ως ένα πολιτιστικό ρεύμα, το οποίο συνέβαλλε καθοριστικά στη πιο δημιουργική περίοδο της μαύρης μουσικής την δεκαετία του 60, του οποίου η κληρονομιά φτάνει μέχρι και τις μέρες μας που το Black Lives Matters αναδεικνύει το πόσο ανολοκλήρωτα έχουν μείνει τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις εκείνης της εποχής.

Ένας αξέχαστος «Φάουστ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Η Κατερίνα Ευαγγελάτου όχι μόνο σεβάστηκε τον «Φάουστ», αλλά δεν άφησε το ανυπέρβλητο μέγεθός του να τη συνθλίψει. Έστησε μια παράσταση που έχει όλα τα στοιχεία της γνωριμίας με το σκότος και τη σκοτεινή μας πλευρά. Από το ξεκίνημα δημιουργεί την ατμόσφαιρα για να κατανοήσουμε την αναταραχή στον εσωτερικό κόσμο του Φάουστ.

Ο Βob Dylan, η μεγάλη μουσική ποίηση και το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Ο Dylan άλλαξε τη ροή της μουσικής, μετάφρασε την κοινωνική πραγματικότητα σαν όλους τους σημαντικούς καλλιτέχνες και εξέφρασε το συλλογικό υποσυνείδητο, αψήφησε το ρεύμα και πήγε ενάντια στις παραδόσεις, αναποδογύρισε καταστάσεις και έγινε εξωμότης, πίστεψε και αμφέβαλλε για τα πάντα.

Pedro Juan Gutierrez: «Βρόμικη σάρκα»

Η «Βρόμικη σάρκα» σαν να θέλει να μας δείξει ότι ο Κάφκα είχε δίκιο όταν έλεγε πως «κάθε επανάσταση εξατμίζεται και αφήνει ένα κατακάθι γραφειοκρατίας». Ο Κουβανός συγγραφέας βάζει τη σάρκα απέναντι στη σάρκα και όσο πιο βρόμικη, τόσο πιο καθαρή, επαναστατική.

Αντίο Ντάριο Φο…

Η Ιταλία, όλος ο προοδευτικός κόσμος σε κάθε γωνιά του πλανήτη, πενθούν για τον χαμό του θεατρικού συγγραφέα, λογοτέχνη, σκηνοθέτη, ηθοποιού, βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997, Ντάριο Φο, σε ηλικία 90 ετών.

Κατοχή και Αντίσταση, όταν (κι) ο φωτογραφικός φακός αποτελούσε όπλο

12 Οκτώβρη του 1944. Η Αθήνα απελευθερώνεται από τους ΕΛΑΣίτες. Υπάρχει φωτογραφία, υπάρχει ανάμνηση. Η εικόνα υπερβαίνει την σχολαστικότητα ενός μαθήματος ιστορίας γιατί κατέχει μερίδιο της ιστορίας. Δεν διδάσκεται. Βιώνεται.

Άντζελα Δημητρακάκη: «Χρειαζόμαστε νέες έννοιες για τη διεκδίκηση κάποιων πραγμάτων»

«Όλοι οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν τις επιλογές τους. Οι περισσότεροι όμως ζούμε τη συρρίκνωση αυτής της φαντασίωσης. Ακόμη και οι φασίστες δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια δυστυχής κι επικίνδυνη έκφανση αυτής της συρρίκνωσης»…

ΤΗΕ ΒΟΥ: «’Ετοιμοι 1»

Μετά την «Ηλιοθεραπεία», μια γροθιά στο στομάχι του μουσικού καθωσπρεπισμού που πολλές φορές χαρακτηρίζει ακόμα και τη ροκ κοινότητα και το αγγλόφωνο «American Unicorn», o The Boy επιστρέφει στον ελληνικό στίχο και στα πράγματα πoυ έχουν στοιχειώσει τη γενιά του αλλά όπως φαίνεται όχι μόνο αυτήν.

«Spinball»: «Shadows»

Το άλμπουμ μπορεί να έχει μόνο οκτώ κομμάτια και να κρατά 42 λεπτά, αλλά σε αποζημιώνει συνθετικά, εκφραστικά, εκτελεστικά. Τί άλλο να ζητήσεις δηλαδή;