Ανομήματα: Σοφία Μαυροειδή-Παπαδάκη
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Τι λένε οι γυναίκες όταν μιλάνε; Και τι γράφουν από όλα όσα λένε; Και πώς ο λόγος αυτός μπορεί να ιδωθεί ως ένα χειραφετητικό ιδίωμα που θα διαταράσσει την επανάπαυση στα κυρίαρχα πρότυπα των φύλων;
Ένας μπίτνικ που έφερε στην ποπ μουσική το συναίσθημα του δρόμου και τον ηδονισμό του εφήμερου – την αβάσταχτη αίσθηση της αμαρτίας – λάτρης των γυναικών και παντελώς μοναχικός.
«Οι ταινίες του Krzysztof Kieślowski είναι υποδείγματα μιας τέχνης που επιμένει να αναζητά , εκατό χρόνια μετά τη γέννησή της, την υπαρξιακή της δικαίωση και το ρίγος της χαμένης αθωότητας. Αποδεικνύει πως μπορεί να υπάρχει, και κυρίως να λειτουργεί, η περιπέτεια του βλέμματος, για τους ανθρώπους και τα διλήμματά τους».
Βρεθήκαμε με τον Δημήτρη Ζερβουδάκη στα πλαίσια μίας από τις γνωστές και αγαπημένες για το μουσικόφιλο κοινό της πρωτεύουσας καθόδους του στην Αθήνα και το…
«Εφυγε» ο θρυλικός ποιητής, τραγουδοποιός και καλλιτέχνης Λέοναρντ Κοέν. Αφήνοντάς μας τις μελωδίες και τα λόγια του να συντροφεύουν τις δικές μας, καθημερινές φυγές…
Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνάντηση λίγο πριν οι Mr. Highway Band ανέβουν στη σκηνή αυτή την Παρασκευή 11/11
Ο Ελληνοδανός, Mickey Pantelous, είναι ένας μουσικός – «μια μπάντα μόνος του» ή για να είμαστε πιο ακριβείς, μαζί με το μόνιμο τα τελευταία χρόνια συνεργάτη του, τον θρυλικό Dr. Flipout (το τενεκεδάκι κρουστό που είναι προσκολλημένο στο αριστερό πόδι του Mickey εκτελώντας χρέη ταμπούρου) με τον οποίο συναποτελούν το project «Dr. Albert Flipout’s one CAN band». Αυτή η ιδιαίτερη μπάντα, πιστή στο πνεύμα και το χαρακτήρα των μπλουζ σε όλη τους την ευρύτητα, μας παραδίδει έναν ακόμη δίσκο, τον «Don’t You Call My Name».
Η πορεία «εξανθρωπισμού» των υπέρ-ηρώων που βλέπουμε στο Watchmen σφράγισε μια «σκοτεινή» εποχή των κόμικ που χαρακτηρίστηκε ως περίοδος ενηλικίωσης και απομάκρυνσης από απλοϊκά σχήματα «καλό-κακό» και από χαρακτήρες που είναι πρότυπα ηθικής και γενναιότητας.
Ο Βόσνιος δημιουργός επιστρέφει. Κάδρο του ένα ξενοδοχείο. Στο υπόγειο απεργία, στο ισόγειο η αλλοτρίωση και στη ταράτσα το εθνικό ζήτημα. Η πολιτική ιστορία και το πολιτικό παρόν των Βαλκανίων στο προσκήνιο. Η διεθνής γεωπολιτική κάπου εμβόλιμα. Ο Danis Tanovic προσφέρει μια καίρια ανάλυση. Mέσω ενός αλληγορικού σχήματος, σχολιάζει και σατιρίζει βαλκανικά την σύγχρονη πραγματικότητα.
Ψυχαναγκαστικές επαναλήψεις κινήσεων ρουτίνας, προβλήματα έκφρασης και λόγου, εμμονές. Είναι αυτά τα στοιχεία που κάνουν αυτό το απροσδόκητο υπερωηρωικό comic τόσο προσιτό και ταυτόχρονα τρομακτικό: το πόσο πιο κοντά μας είναι από το πόσο μακριά θα έπρεπε να είναι μια καταπιεσμένη καθημερινότητα…